นายก็จะลอยเหมือนกัน
(กันยายน 1989)
ฉันเห็นพวกเราทุกคน
เราทุกคนอยู่ที่นั่น
ในท่อระบายน้ำ
แต่เราแก่กว่าตอนนี้
อายุประมาณพ่อแม่เรา
โตแล้วฉันยังหล่อเหมือนเดิมมั้ย
ก็ดีขึ้นตามวัย
ชมหรือด่าวะเนี่ย
แล้วฉันล่ะ
เหมือนตอนนี้...
แต่สูงขึ้น
สาบานกัน
สาบานว่าถ้า "มัน" ไม่ตาย
ถ้า "มัน" กลับมา...
เราก็จะกลับมา
ความทรงจำ...
เป็นสิ่งที่น่าขัน
(แดร์รี่)
คนอยากจะเชื่อว่าตนเองเป็นสิ่งที่ตนเลือกจะจำ
เรื่องดีๆ
ช่วงเวลา
สถานที่
ผู้คนที่เรายึดเหนี่ยวจิตใจ
แต่บางครั้ง...
(คนหาย)
บางครั้ง
เราเป็นสิ่งที่เราหวังว่าจะลืม
(27 ปีต่อมา)
(บ้านหรรษา)
เอาละครับเด็กๆ
เตรียมพร้อมนะ
เริ่มได้!
เขาคนนั้นจะเป็นใคร คนที่ยิงลูกโป่งแตกคนแรก
ใครยิงลูกโป่งแตกคนแรกชนะ! ความสนุกสุดขีดอยู่ตรงนี้ครับ
ขึ้นมาๆ
ใกล้วัดใจกันแล้วเด็กๆ
ใครจะจับหัวหน้ามันได้
ใครจะเป็นผู้ชนะรางวัลใหญ่คืนนี้
ใช่เลย!
คนชนะเอารางวัลไป
- ขอบใจ - ว้าว
ขี้อวดจังเลยนะ
อ๊ะแน่นอน
ใช่
ไงน้อง อยากได้นี่มั้ย
ขอบใจที่ยอมให้พี่ชนะนะ
จ้ะ
- ได้อะไรมาเหรอวิคกี้ - คุณชายสุภาพใจดี
โอ้โหดูสิ
เอารางวัลปลอบใจไปแล้วกัน
(ฉัน รัก แดร์รี่)
ดูเข้าสิ
ฉันไม่ได้ชอบบีเวอร์นะ
แต่หมวกนี่ก็เก๋ดี
ขอบใจนะ
เอาละ เราต้องมาเมาธ์กันหน่อย
อู้ว โรแมนติกจัง
โรแมนติกเหรอ
มีอะไรโรแมนติกวะ
เฮ้
แม่แกเคยสอนมั้ยวะ ถ้ามีคนถาม
แกต้องตอบยังไง
ไปกันเถอะเอเดรียน
มีปัญหาเหรออีตุ๊ด
ฉันไม่มี แต่เม็ก ไรอันโทรมานะ
เธออยากได้วิกผมคืนจ้ะ
ช่างเถอะๆ
มาเถอะ มาสิเอเดรียน
เพราะคนพวกเนี้ย ฉันถึงอยากไปจากเมืองเส็งเคร็งนี่
ใจแคบ
พวกจู๋เล็ก
ฉันพูดจริงๆ นะ
เราควรไปอยู่ที่อื่น
ถ้าสุดท้ายแล้วเธอเกลียดนิวยอร์ก เราก็ย้ายกลับมาได้
ฉันแค่อยากอยู่กับเธอ
ฉันไม่แคร์นิวยอร์ก แดร์รี่ ที่ไหนก็ได้
ไม่ต้องปากหวานก็ได้
ไม่ได้ปากหวานอะไรเลย
ถอดหมวกใบนั้นออกมา
- ให้ตายเถอะ - มาเถอะ
ฉันไม่อยากให้คนมองว่า
เมืองเรามีตุ๊ดแรดเป็นฝูง
ดอนเกิดที่นี่นะ ไอ้บ้า
- เราไปกันเถอะ - ไม่ รู้อะไรมั้ย
ฉันถอดหมวกให้แกก็ได้
แต่แค่นั้นจะพอเหรอ
มีอะไรที่อยากให้ฉันถอดอีกมั้ย
จะขออะไรพิเศษมั้ยฮะสาวๆ
ห่าเอ๊ย!
ปล่อยเขานะ!
นั่นอะไร
- หยุด - ฉันว่าแกไม่ต้องใช้หรอก
- อย่าทำเขา! - ตื้บแม่ง!
เขาเป็นหอบ ไอ้สารเลว!
อัดมัน!
ยำให้เละ!
เอาเลย เตะแม่ง!
- กระทืบแม่งให้ขี้แตก - เอเดรียน
ฉันก็ยังเกลียดผมแกว่ะ
เอเดรียน
ออกไปห่างๆ เขา!
ดูสิแกทุบหน้ามันยับเลย
เฮ้ย เฮ้ย จิกหัวมันขึ้นมาซิ
เอเดรียน
ช่วยฉันลากไอ้กวนตีนขึ้นมาเดี๋ยวนี้
เอาหมวกให้ฉัน คริส
หมวกเป็นของฉันดิ!
ฉันบอกเอาหมวกเชี่ยนั่นมา!
เอเดรียน!
ชอบใช่มั้ย
แดร์รี่ยินดีต้อนรับไอ้ถั่วดำ!
ไม่นะ เอเดรียน!
ไม่!
เราเผ่นก่อนเหอะ
- หนีเร็ว - ไม่!
เอเดรียน!
ช่วยด้วย!
ช่วยฉันด้วย!
ใครก็ได้!
ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย!
เอเดรียน
ไม่!
เอเดรียน!
พวกเราลอยอยู่ใต้นี้!
แท้จริงแล้ว...
บางครั้งสิ่งที่เราอยากจะลืม
สิ่งที่เราพยายามจะทิ้งไว้ในอดีต
จะไม่ยอมหยุดอยู่ตรงนั้น
หน่วยไหนว่างอยู่ ตอบด้วย
มีรายงานว่ามีศพถูกกัดเหวอะหวะ
พูดใหม่ซิ คุณว่าถูกกัดเหวอะหวะเหรอ
ได้ยินถูกต้อง
เหตุการณ์เกิดใกล้ทางเข้างานเทศกาลทางทิศใต้
ทราบแล้ว กำลังไป
- มีคำสั่งปิดถนนมั้ย - มีค่ะ
สารวัตรสั่งปิดสะพานแดร์รี่สตรีท
บางครั้ง มันกลับมาล่าคุณ
(ฉัน รัก แดร์รี่)
(กลับบ้าน)
อิท โผล่จากนรก 2
(ห้องใต้หลังคา)
(ฉากในร่ม ห้องใต้หลังคา)
คุณเดนโบรห์ เชิญที่โรงถ่ายค่ะ
เราจะไปทางนี้ค่ะ
- ผมผ่านทัน ผมผ่านทัน - ว้าย อย่าเพิ่งปิด
เฮ้ย! ออกห่างประตู!
โธ่ ไม่เคยดูอินเดียน่า โจนส์เหรอ
ระวังครับ
เฮ้ๆ คุณเป็นทีมงานรึเปล่า
ผมเป็นคนเขียนบท
สามีคุณมาค่ะ
บทเสร็จหรือยัง
ทุกคนหลบ เครนจะลง!
เพื่อนรัก หนังต้องมีตอนจบนะ
- คุณรู้ใช่มั้ย - อ๋อรู้
คุณบอกอีกวันเดียวก็เขียนบทจบแล้ว
เราจะถ่ายฉากจบคืนนี้
นั่นคือ 17 ชั่วโมง...
ทุกคนใจเย็นๆ
ผมใจเย็น
ผมอยากให้คุณแฮปปี้กับหนังของผม
คุณเข้าใจมั้ย ผมอยู่ข้างคุณ
งั้นเยี่ยมเลย เพราะในหนังสือผม ตอนจบ...
ห่วยแตก
ด้วยความเคารพ ทุกคนรักหนังสือคุณ รักเลย
พวกเขาเกลียดตอนจบ
คุณเคยบอกว่าชอบตอนจบ
ผมโกหก
- เราต้องทำให้ดีกว่านั้น - ครับ
ออดร้า คุณฟังที่ผมบอกไว้แล้ว คุณช่วย...
โอเค ขอบคุณมาก เอาฉันกลับขึ้นไป
บาย
เขาฝากคุณไว้เหรอ
เขาพูดไม่ผิด
คุณเกลียดตอนจบของผมเหรอ
ไม่ใช่เกลียดทุกเรื่องนะ
แต่เรื่องนี้...
- โอเค - มัน...
อะไร อยากให้ฉันโกหกคุณตลอดไป
- เพราะฉันเป็นเมียคุณเหรอ - คุณเป็นเมียผม
ไม่ เปล่า! แต่คือว่า
คุณเล่นพูดยกหางผมซะเลิศลอยมาแปดปี
เดาว่าผมคงเข้าใจผิดไป
ฉันไม่ได้ยกหางคุณซะหน่อย
ทุกคนชอบตอนจบแบบมีความสุข ทุกคนอยากจบดี
แต่ชีวิตจริงมันไม่ใช่อย่างนั้น
แต่นั่นคือสิ่งที่ปีเตอร์ต้องการ สตูดิโอต้องการ
สตูดิโอเหรอ คุณกลายเป็นนักธุรกิจตั้งแต่เมื่อไหร่
คุณเป็นศิลปินนะ
ไม่เอาน่า จบแบบหนังสือจะเป็นไร
จบอย่างที่ผมต้องการ
เป็นผู้หญิงอย่างที่ผมต้องการ
ไปตายซะบิล!
ในสคริปต์ ในบท ไม่ใช่ตัวจริง
ฮัลโหล
บิล เดนโบรห์เหรอ นี่ไมค์
ไมค์ไหน
ไมค์ แฮนลอน
จากแดร์รี่
นายต้องกลับบ้าน
เอ็ดดี้ ฉันพูดตลอดนะ อย่าทำให้ฉันตกใจ
- คุณไม่เคยฟังเลย - ไมราได้โปรด ไม่ใช่ตอนนี้
คุณไม่ควรออกไป
เอ็ดดี้ มันไม่ปลอดภัย ขับรถบนถนนลื่น
ที่รัก ฝนหยุดตกสามชั่วโมงแล้ว
ทุกอย่างปลอดภัยดี
เฮ้ย ไอ้บ้า! ถนนโล่งจะตายห่าไม่รู้จักขับไป!
ถ้ารถคุณลื่นไถลล่ะ
ผมจะไม่ลื่นไถล
หน้าที่ผมคือประเมินความเสี่ยง
ฉะนั้นไว้ใจผมเมื่อผมบอกคุณ
ทางสถิติ ผมมีโอกาสขับรถชน
เพราะคุยโทรศัพท์กับคุณเนี่ยแหละ
โอเค แค่นี้นะ แล้วค่อยคุยกัน บ๊ายบาย
เอ็ดเวิร์ด แคสป์แบรคครับ
คุณไม่ได้พูด "โอเค บาย ผมรักคุณ" เหมือนทุกที
นี่ฟังนะ ไม่สะดวก ผมกำลังจะไปสาย...
(สายรอ แดร์รี่ รัฐเมน)
ประชุม
พูด "ผมรักคุณ" เอ็ดดี้
โอเค "ผมรักแม่ครับ"
อะไรนะ
ไมรา
บาย
ฮัลโหล นั่นใคร
ฉันเอง ไมค์
ไมค์ไหน
เอ็ดดี้... เป็นอะไรมั้ย
เออ ฉันยังอยู่ดี
เป็นอะไร เมื่อกี้ยังดีๆ อยู่เลย
ใคร ใครโทรมา
ริช ริช พูดกับผมสิ
สองนาทีจะขึ้นเวที ไหวมั้ย
หน้าคุณดูไม่ดีเลย
- ได้ - ไหวนะ โอเค
เราเดินเข้าไป เดินเข้าไป
หกสิบวินาที
เร็วขึ้นอีก หาน้ำดื่มให้เขาขวดนึง
- เบอร์เบิ้น - เบอร์เบิ้น ได้ ได้
เอาลูกอมดับกลิ่นปากมาด้วย
ได้เวลาแล้ว
ผมว่าผมทำไม่ได้
- คุณทำได้ คุณเจ๋ง คุณสุดยอด - ทันใจดี
โอเค เราพร้อมจะขึ้น และ...
เอ๊ะ จะไปไหน จะไปไหน
ทางนี้ อย่างนั้นแหละ
โอเค
เอาละ ผมดูเป็นไง
มือคุณสั่น ริช
เวร
คุณผู้ชมทุกท่าน โปรดปรบมือต้อนรับริชชี่ โทเซียร์
เอาละ สบายกันดีมั้ยครับ
แฟนผมจับได้ว่าผมช่วยตัวเอง ระหว่างดูเฟซบุ๊คของเพื่อนเธอ
ตอนนี้ผมเลยอยู่ในกลุ่ม "เซียนว่าวนิรนาม"
ผมยืนขึ้นในที่ประชุมครั้งแรกและพูดว่า "ผมชื่อริชชี่ ปากมอม"
- ปากมอม - หุบปากริชชี่
- ไอ้โรคจิต - หุบปากริชชี่
ไอ้ขี้ขลาด!
ปากมอม
ผมลืมมุกน่ะ
กระจอก!
(แฮนส์คอม แอนด์ แอสโซซิเอตส์)
ขอบคุณทุกท่านที่ให้เรามาพรีเซนต์วันนี้
สิ้งนี้จะครอบคลุมพื้นที่กว่าหนึ่งล้านตารางฟุต
เป็นเขตการค้า และที่อยู่อาศัย
รวมตึกอาคารออฟฟิศทันสมัย
สิ่งที่ผมต้องการคือ เราจะเพิ่มโอกาสในตลาดค้าปลีกได้ยังไง
ถ้าเราสร้างกำแพงตรงนี้ และตลอดทางตรงนี้
เอาออก
ด้วยความเคารพครับ คุณแฮนส์คอม
เรียกเบนเถอะ ด้วยความเคารพคุณเช่นกัน
ผมมองดูโมเดลนี้โรคกลัวที่แคบก็กำเริบแล้ว คุณไม่รู้สึกเหรอ
ฟังนะ สร้างกำแพงล้อม มันจะให้ความรู้สึกเหมือนคุก
คนในคุกอยากทำอะไร
หนีออกมา ใช่มั้ย
นี่ควรจะเป็นสถานที่ที่พาคนมาอยู่ร่วมกัน
พื้นที่นัดพบ
บ้านชมรม
แล้วถ้าขณะที่คนอยู่ที่นั่น...
(รัฐเมน)
ผมขอตัวสักครู่นะ
- ฮัลโหล - เบน
นี่ไมค์ แฮนลอน จากแดร์รี่
ให้จองเลยมั้ย
แน่ใจนะว่าชิ่งงานมาได้
ฤดูร้อน ต้องได้สิ
โอเค เราได้เที่ยวบินบัวโนสไอเรส
(รัฐเมน)
สแตนลีย์ ยูริสพูดครับ
นี่ไมค์
อะไรนะ
ไมค์ แฮนลอน
จากแดร์รี่
ไมค์
โอ๊ะโทษที ใช่ หวัดดี
ไม่รู้สิ ไม่รู้ทำไมฉันไม่...
นานแค่ไหนแล้วเนี่ย
นานมากแล้ว
ยี่สิบเจ็ดปี
มันกลับมาใช่มั้ย
นายถึงโทรหาฉัน
มันเริ่มอีกแล้ว สแตน
เรื่องร้ายกำลังจะเกิดขึ้น
แล้วนายโทรหาคนอื่นรึยัง ถ้าเกิดพวกเขาไม่มา
เราสัญญากันแล้ว จำได้มั้ย
นายมาเร็วสุดได้เมื่อไหร่
ใช่ ฉันติดธุระนิดหน่อย...
พรุ่งนี้
เรามีเวลาไม่มาก
ฉันจะส่งข้อมูลทุกอย่างไปให้
แล้วเจอกันนะ เพื่อนสแตน
นายสาบานมั้ย
ฉันสาบาน บิล
(แดร์รี่ รัฐเมน)
เธอสัญญาไว้ เบเวอร์ลี่
ขอโทษนะไมค์
ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำ
เธอไม่สงสัยเหรอ ทำไมเธอจำไม่ได้ ทั้งที่คนส่วนใหญจำได้
ว่าตัวเองมาจากไหน ว่าตัวเองเป็นใคร
ทำไมเธอมีแผลเป็นกลางฝ่ามือ
คนอื่นๆ ก็จำไม่ได้เหมือนกัน
เอ็ดดี้ เบน สแตน ริชชี่
บิล
เธอต้องกลับมา
พวกเราทุกคน
เมื่อไหร่
เป็นไรรึเปล่า เกิดอะไรขึ้น
ดึกขนาดนี้ เก็บกระเป๋าเดินทางเหรอ
ฉันไม่อยากปลุกคุณน่ะ ที่รัก
ฉันรู้ว่าสัปดาห์นี้คุณเหนื่อยมาก
เมื่อกี้เพื่อนเก่าจากแดร์รี่โทรศัพท์มา
ฉันต้องกลับไปที่นั่น
ไม่รู้จะอธิบายเหตุผลยังไงดี
ไม่เป็นไร
คุณไม่จำเป็นต้องอธิบาย สบายๆ นะ
ผมไว้ใจคุณ
ขอบคุณนะ
ผมแค่ไม่เข้าใจทำไมคุณโกหกผม
ผมได้ยินคุณ
คุณพูดชื่อไมค์
ใช่ เพื่อนฉันไง
เราเป็นกลุ่มเพื่อนเก่านะคะ...
เราทุกคนสัญญากันไว้ตอนเด็กๆ
รู้มั้ย ความไว้ใจคือทุกอย่างของความสัมพันธ์
คุณรู้ว่ามันคือทุกอย่างสำหรับผม
ฉันรู้ นี่ไม่ใช่...
อะไร เหมือนคราวก่อนน่ะเหรอ
ฉันไม่เคยนอกใจคุณ
คุณมันโกหกหน้าด้านๆ เบฟ
คุณจะไม่ไปไหนทั้งนั้น รู้มั้ย
ผมต้องการให้คุณอยู่ที่บ้านนี้
และคุณจะทำให้ผมดูว่า คุณจะไปทำอะไรกับไมค์
เข้าใจมั้ย
คุณทำฉันเจ็บนะที่รัก
ไม่มีใครจะรักคุณได้เหมือนผม คุณรู้ใช่มั้ย
ฉันขอโทษ
- อย่าให้เรื่องมันยากไปกว่านี้! - อย่า
ไม่มีฉันเธอก็ไม่มีอะไรเลย รู้ใช่มั้ย
บอกสิว่าฉันพูดผิด
(บาวเวอร์ส)
ให้ตายเถอะ
ทุกคน
ไอ้เด็กนี่มันกล้า นับถือใจมัน
หยุดแค่นั้นแหละ บาวเวอร์ส!
ผมยังไม่เสร็จ
ผมยังไม่เสร็จ ยังไม่หนำใจเลย
- คุกเข่าลง - ไม่ได้ อย่า!
ผมต้องฆ่าพวกมันทุกคน ห่าเอ๊ย!
ฆ่ามันทุกคน หยุดสิวะ!
- ใส่กุญแจมือไอ้กุ๊ยนี่ - ไอ้ห่าราก!
ไอ้ห่า!
เฮนรี่ บาวเวอร์สฉันขอจับแก ในข้อหาฆาตกรรมออสการ์ บาวเวอร์ส
แกเข้าใจมั้ยไอ้เด็กเปรต
แกมีสิทธิ์ที่จะหาทนาย
แกมีสิทธิ์ที่จะไม่พูด ทุกอย่างที่แกพูดจะมัดตัวแกในศาล
บาวเวอร์ส!
บาวเวอร์ส! เฮ้ย สงบสติอารมณ์!
แกโดนยาโคลซาพีนหนักแน่วันนี้
อยู่ในห้องแกไปเลย
ฮ็อคส์เททเทอร์
มีดของฉัน
(ภัตตาคารหยกบูรพา)
ระวังค่ะ
ทางนี้ค่ะ
ขอบคุณมาก
ไง
- ไมค์ นายดูดีนะ - บิล
เฮ้ย สบายดีมั้ย
บิล
ฉันไม่รู้ว่าพวกนายจะ...
- ผ่านมานานขนาดนี่... - ใช่
แต่แน่นอนนายมา
ใช่ สาบานก็คือสาบาน
ชมรมคนขี้แพ้...
เราต้องอยู่สู้ด้วยกัน ใช่มั้ยล่ะ
ชมรมคนขี้แพ้
นายจำได้ ดีเลย
แล้วจำอะไรได้อีก
ฉันแพ้ถั่วเหลือง ทุกอย่างที่มีไข่ กลูเต็น
ผมกินมะม่วงหิมพานต์ ผมอาจตายได้
ให้ตายเถอะ
ประตูติดพาสเวิร์ดหรือไง
ขอโทษนะ
เด็กใหม่
เบน
ใช่
โอ้พระเจ้า
ไม่เจอกันนานมากเลย
รักษาฟอร์มไว้ เบนห้องสังคม
เช่นกันเบเวอร์ลี่
สู้ๆ นะ เด็กใหม่เพิ่งย้ายมา
ว้าว
สวยหล่อแพ็คคู่
แล้วทำไมฉันเยินอย่างงี้
- เป็นไงบ้าง - เฮ้ เพื่อน
- ฉันริชชี่ หวัดดี - ใช่ เบน
- หวัดดี - เฮ้
งานชุมนุมของชมรมคนขี้แพ้ เริ่มแล้วอย่างเป็นทางการ
ดูไอ้พวกนี้สิ
เบน
เฮ้ยเอ็ดดี้ แกแต่งงานจริงดิ
เออ ตลกตรงไหนวะไอ้หน้ามอ
แต่งกับผู้หญิงป่ะ
หรือมึงจะเอาเพื่อน!
เอาสิเพื่อน!
แกล่ะ ไอ้ปากมอม มีเมียรึยัง
ไม่มีทาง ริชชี่ไม่มีทางแต่งงาน
ฉันแต่งงานแล้ว
- ริชชี่ ฉันไม่เชื่อหรอก - เมื่อไหร่
- ไม่ได้ข่าวเหรอ - ไม่
- แกไม่รู้เหรอว่าฉันแต่งงาน - ไม่
จริงนะ ฉันอยู่กับแม่แกโคตรแฮปปี้เลยตอนนี้
ใช่ แฮปปี้มาก
มันติดหลุมดักควาย
ไอ้เปรต!
แม่มันขี้อ้อน บางทีโอบไหล่ฉัน...
แล้วกระซิบบอกว่า...
เข้าใจมุกแกละ จะด่าว่าแม่ฉันเป็นอีช้าง
ขำชิบหาย ตลกตายห่ะ
ใช่ นาฬิกาสวย
เรามาคุยกันถึงช้างที่หายไปนี้ดีกว่า
เบน
ทำอะไรมาวะ
โอเคๆ ฉันน้ำหนักลดไปนิดหน่อย
- ลดนิดหน่อยเหรอ - อ๋อใช่ ลดนิดหน่อยเอง
แกฟิตปั๋ง!
เรื่องจริง
ไม่ เหมือนเอานักบอลบราซิล มามัดรวมเป็นคนเดียว
อย่าล้อเขาน่า เขาเขินใหญ่แล้ว
โอเค โอเค เอาละ ขอร้อง พอแล้ว
นี่สแตนลีย์จะมาหรือเปล่า
ใครสักคนช่วยฉัน
สแตน
สแตน ยูริส สแตน ยูรีน
สแตนลีย์ ฉี่แตก ไม่ๆ ไอ้นี่มันขี้ขลาด
มันไม่มาหรอก
งั้นสแตนลีย์จะช่วยแกทำไม
ฉันเป็นคนเย็บแผลให้แกไม่ใช่เหรอ
- แกโดนบาวเวอร์สกรีดท้อง - ใช่
เออจริงด้วย ใช่แล้ว
อย่าบอกนะว่าตอนนี้เธอเป็นหมอ เอ็ด
เปล่า ฉันเป็นนักวิเคราะห์ความเสี่ยง
ฟังดูเป็นอาชีพที่น่าสนใจ
แล้วทำอะไรมั่ง
ใช่ ฉันทำงานบริษัทประกันภัยใหญ่และ...
ไอ้เวร กวน กวนมาก!
งานนี้คิดขึ้นมาเพื่อฆ่าความสนุกเหรอ
- ไม่ตลกนะโว้ย - ตลกสิวะ
แกหัวเราะห่าอะไรกันวะ
ขอให้พวกเราทุกคนดื่ม...
แด่ชมรมคนขี้แพ้
ถอดเสื้อออกจูบกันเลย!
- โอ้ ของกินมาแล้ว - ขอบคุณ
ขอบคุณ
โรแกน มาร์ช ที่เป็นยี่ห้อเสื้อผ้าครึ่งหนึ่งในตู้ของเมียฉันน่ะนะ
ธุรกิจใหญ่
ธุรกิจของเรา ฉันกับสามี ทอม
แต่งงานกี่ปีแล้วล่ะ
ว่าแต่ เราเคยดูหนังเธอนะ
- บอกให้ - เคยดูเหรอ
- โอ้พระเจ้า หนังดีมาก - โอ้พระเจ้า
น่ากลัวมากๆ
แต่ตอนจบห่วยใช่มั้ย
ใช่ เป็นงั้นจริง ขอโทษนะ
โอเค ไม่เป็นไร
อะไร
เปล่า แค่รู้สึกแปลกๆ
ใช่
ความทรงจำทั้งหมด ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าลืมทุกคน
มันแปลกนะว่ามั้ย
ตอนนี้เราทุกคนมานี่
ความจำทุกอย่างกลับมาเร็วขึ้น และเร็วขึ้น
ทั้งหมดเลย
ใช่
ใช่ รู้มั้ย ตอนที่ไมค์โทรมา ฉันอ้วกเลย
มันแปลกมั้ย ฉันรู้สึกเครียดมาก
จนคลื่นไส้แล้วก็อาเจียนเลย
ตอนนี้สบายดี ปลอดโปร่งที่มาอยู่นี่กับพวกนาย
ทำไมทุกคนมองฉันอย่างนั้น
ไมค์โทรมา ฉันขับรถชนเลย
- จริงเหรอเนี่ย - จริง
ตอนได้ยินเสียงนาย
หัวใจฉัน เอาตรงๆ นะ เต้นเหมือนจะหลุดออกมานอกอก
- ฉันนึกว่าฉันเป็นคนเดียว - มันเป็นความรู้สึก
กลัว
ความกลัว... ที่นายรู้สึก
ทำไมทุกคนต้องกลัวล่ะ ไมค์
นายมีความจำบางอย่าง ที่พวกเราจำไม่ได้ ใช่มั้ยไมค์
บางอย่างเกิดขึ้นเมื่อนายไปจากเมืองนี้
ยิ่งไกล ความเลือนลางยิ่งมากขึ้น
แต่ฉันไม่เคยไปจากแดร์รี่
ฉะนั้นใช่
ฉันจำได้
ฉันจำได้ทั้งหมด
เพนนีไวส์
โอ้ ไอ้ตัวตลกร้าย
- เวร - เพนนีไวส์
ไมค์ นายบอกว่ามีเรื่องจะให้เราช่วย
ให้ช่วยอะไร
มันจะมีเหตุการณ์ในแดร์รี่ที่ย้อนกลับมาทุก 27 ปี
นายพูดถึงอะไร
เดี๋ยวก่อน ฟังฉันก่อน
เราคิดว่าเราหยุดมันได้แล้ว
เราคิดว่ามันจบไปแล้ว แต่...
ไมค์
อาทิตย์ที่แล้ว ผู้ชายคนนึง เอเดรียน เมลลอน ถูกฆ่าทารุณ
ผู้หญิงชื่อลิซ่า อัลเบรคช์ หายตัวไปเมื่อคืนก่อน
เอาละ
มีคนอื่นๆ อีก และจะมีมากขึ้น
ฉันไม่อยากฟังเรื่องนี้
- เจ็บตายมากขึ้นอีก - ใจเย็นๆ เพื่อน
เอาเหล้ามาเติมอีกรอบ
ให้เขาอธิบาย
อธิบายสิ ไมค์
เหตุการณ์ซ้ำรอย...
เราอาจเปลี่ยน "มัน"
เหมือนที่ "มัน" เปลี่ยนเรา
แต่เราไม่ได้หยุดมัน
เพราะมันแค่กระดอนกลับมา
เราสาบานกันไว้
ฉันถึงเรียกพวกนายกลับมา พวกนายถึงมาอยู่นี่
เพื่อกำจัดมัน...
อย่างเด็ดขาด
กลับมาสายดาร์คเร็วมาก
ขอบใจไมค์
คุกกี้เสี่ยงทายว่า "อาจจะ"
ร้านนี้ทำคุกกี้เสี่ยงทายไม่เก่ง
ของฉันเป็น "ทาย"
เอาคำทำนายมารวมกัน
นายได้อะไร ไมกี้
เดี๋ยว อะไร
นี่แหละฉันว่าแล้ว
ทาย-ตัด-ไม่-ได้-มัน
มันเป็นข้อความ
ไม่ "ทายว่ามันตัดไม่ได้"
ทำไมมันทายว่ามันตัดไม่ได้
- ตัดอะไร - ไม่ "ทายว่ามันตัดไม่ได้"
เอา "มัน" ไว้ข้างหน้า ลองดู
"มันทายไม่ได้"
- มันทายไม่ได้ - ได้มั้ย
ไม่ "ได้ มันไม่ตัด"
แล้วที่บอก "มัน" หมายถึงมันรึเปล่า
- ใช่ เอาละ - มันหมายถึง "มัน" ใช่มั้ย
แล้วถ้าอย่างนี้่ะ
นั่นแหละที่ฉันพูด
- มัน... มัน... - ฉันไม่รู้ว่ามันแปลว่าอะไร
- แกเขียนเตรียมไว้เหรอ ไมค์ - เปล่า
ให้เขาพูดก่อน
ฉันเปล่า นั่นแหละ "มัน" ทำ
ฉันต้องการที่พ่นยา!
แกเป็นบ้าอะไร โทรเรียกเรามาทำไม
- นี่ไม่ตลกนะ - โคตรไม่ตลก
- เบเวอร์ลี่ - ไม่ตลกเลย
(สแตนลีย์)
(ทาย ว่า สแตนลีย์ ตัด มัน ไม่ ได้)
ทำไมมันพูดชื่อสแตนลีย์
ใครช่วยตอบคำถามฉันได้มั้ย
พระเจ้าช่วย
พระเจ้าช่วย!
นั่นอะไรวะ
โอ้พระเจ้า
บ้าเอ๊ย!
เฮ้ย
คุกกี้เสี่ยงทายมันจ้องฉัน!
เชี่ย!
ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่ ฉันทำไม่ได้
ฉันอยากกลับบ้าน ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่
พระเจ้าช่วย!
เฮ่ย แม่งเอ๊ย!
เอ็ดดี้!
ระยำ!
นี่ไม่ใช่เรื่องจริง!
มันไม่จริง! ไม่ใช่เรื่องจริง!
มันไม่จริง! มันไม่จริง!
ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ยคะ
ครับ เก็บเงินเลยครับ
เพนนีไวส์ทำใช่มั้ย
มันหลอกเรา สแตนลีย์อาจไม่ได้เป็นอะไร
เฮ้ ไมค์ มีเบอร์สแตนมั้ย
มี
เฮ้ ริชชี่
นี่เธอรู้ชื่อฉันได้ยังไง
ความสนุกเพิ่งเริ่มต้น
ใช่มั้ย
ที่เขาพูด...
ฟังนะ แกคิดว่านี่ตลกเหรอ
ใช่มั้ย
คิดว่าเป็นเกมหรือไง หา
ไปตายห่าซะไป!
ริช อย่าหุนหันเพื่อน
ไปตายซะ! ฉันไม่กลัวแก!
"ความสนุกเพิ่งเริ่มต้น"
ประโยคที่คุณชอบเล่น ผมเป็นแฟนคลับ
- นั่นพ่อแม่เธอเหรอ - ใช่
อยากได้รูปคู่ฉันมั้ย
- เป็นไรมั้ยดีน - ผมโอเคฮะ
โอเค ดี เขาเป็นเด็กดี
ไอ้บ้าริชชี่ แกจำมุกของตัวเองไม่ได้เหรอ
ฉันไม่ได้เป็นคนเขียนสคริปต์เอง
ฉันนึกแล้วไม่มีผิด! ฉันนึกแล้ว!
ฮัลโหล คุณนายยูริส ฉันชื่อเบเวอร์ลี่ มาร์ช
ขอโทษที่โทรมา ฉันเป็นเพื่อนเก่าของสามีคุณ
แกโกหกเรา ไม่โอเคนะโว้ย
ใช่ แกควรจะบอกแต่แรกเลยว่า
"เฮ้ยเพื่อน แกอยากมาแดร์รี่และถูกฆ่ามั้ย"
ฉันจะได้ตอบว่าไม่
เพื่อน ไม่เอาน่า
นี่มันกับดัก
เขาเสียแล้วค่ะ
เมื่อไหร่คะ
เมื่อวานนี้
มันน่ากลัวมากค่ะ ลักษณะที่เขาตาย
ข้อมือเขา
- ในอ่างน้ำ - ในอ่างน้ำ
ฉันขอโทษนะ ฉันต้องวางแล้ว
ทุกคนเสียใจด้วยจริงๆ แพตตี้
ขอบคุณ
สแตนลีย์
เพนนีไวส์รู้ มันรู้ก่อนพวกเรา
เราต้องหยุดมัน ฉันมีแผน
ฉันก็มีแผน ฉันขอชิ่งไปก่อน...
ที่เรื่องนี้จะจบเลวร้ายกว่านิยายของบิล
ใครเห็นด้วย
เราสัญญากันไว้แล้ว
ก็ถอนคำสัญญาได้
ริชชี่ จะมีคนอื่นๆ ตายอีก
มันมีคนตายทุกวันน่ะแหละ
เราไม่ได้ติดหนี้บุญคุณเมืองนี้!
อีกอย่างฉันเพิ่งจำได้ว่าโตที่เมืองนี้ เมื่อสองชั่วโมงก่อน
เพราะงั้นฉันจะไป ช่างหัวแม่ง!
ขอโทษนะเพื่อน ฉันเห็นด้วยกับริชชี่
- เอ็ด ได้โปรด - ฟังนะ
อะไร เราอยู่ เราก็ตาย จบเห่
ฉันจะกลับไปโรงแรม ฉันจะเก็บเสื้อผ้า
และฉันจะขับรถกลับบ้าน
ขอโทษนะเพื่อน โชคดี
ไม่ เอ็ดดี้ ได้โปรด ได้โปรด เอ็ดดี้
เอ็ดดี้ เดี๋ยว!
เธอโอเคมั้ย
ฉันจะกลับไปที่ทาวน์เฮาส์
- เธอจะไปมั้ย - ได้
นายควรบอกเราก่อน ไมกี้
บิล ได้โปรด
ฉันขอร้องล่ะ ได้โปรด
นายฟังฉันก่อนนะ ได้โปรด
นายจะพูดอะไรล่ะ
นายพูดแล้วมันจะเปลี่ยนอะไรได้
เขาไปกันหมดแล้ว
ฉันจะให้นายดูอะไรบางอย่าง
อย่างเดียว แล้วถ้ายังอยากไป นายไปเลย
นายไปดูก่อน ได้โปรด
แลปสกิล! ชื่ออะไรนะเนี่ย หา
แม่ฉันยังตีเก่งกว่านายเลย
แม่บอกว่าอย่ามาตรงนี้...
เธอไม่ได้เล่นเบสบอลด้วยซ้ำ ห่วยแตก
แม่คะ อีกนานมั้ย
วิคตอเรีย เรามาดูเบสบอล เราก็จะดูเบสบอล
สวัสดี วิคกี้
เพื่อนๆ เรียกเธออย่างนี้ใช่มั้ย
วิคกี้
ฉันรู้ได้ไงน่ะเหรอ
ฉันว่าฉันก็เป็นเพื่อนเธอนะ
ถ้าเป็นเพื่อนหนู ทำไมคุณหลบอยู่ในความมืด
คุณไม่ใช่เพื่อนหนู คุณน่ากลัว
คุณร้องไห้ทำไม
คนชอบล้อเลียนหน้าตาของฉัน
ฉันคิดว่าถ้าเธอเห็นหน้าฉัน
เธออาจจะไม่อยากเป็นเพื่อนฉัน
ไม่เป็นไร
เพนนีไวส์โง่เอ๊ย แกไม่มีวันมีเพื่อนหรอก
คนก็ชอบล้อหนูเหมือนกัน
งั้นเหรอ
เพราะนี่ไง
มันเหลวไหลจริงๆ นะ
ปานเล็กๆ นั้นน่ะ
ฉันเป่ามันหายไปได้ในพริบตา
คุณทำได้เหรอ
อ๋อจริง!
เป่าปุ๊บ หายปั๊บเลย
เธอต้องเข้ามาใกล้อีก ถึงจะเห็นหน้าฉัน
ไม่รู้สินะ วิคกี้
ไม่ ไม่ค่ะ หนูไม่ล้อเลียนคุณ หนูสัญญา
สัญญาจริงนะ
งั้นโอเคจ้ะคนดี
เข้ามาใกล้ๆ อีกนิด
เราจะเป่าเพี้ยงหายเมื่อนับถึงสาม
หนึ่งงงง...
สองงงงง...
คุณต้องนับถึงสามสิ
ชิบหายละ
แฮ่!
เสร็จกู!
เฮ้ย ฮ็อคส์เททเทอร์
ไปเว้ย!
(ทาวน์เฮาส์แดร์รี่ - เต็ม)
เราเก็บของแล้วไปจากที่นี่กัน
แกทิ้งของไว้นี่เหรอ
เปล่า ของฉันยังอยู่ในรถ
- บอกมา - บอกอะไร
อะไรที่เธอกลัวไม่กล้าบอกฉันตอนนี้
เบฟ เบฟ
ตอนอยู่ภัตตาคารเธอคุยกับเมียสแตนลีย์...
หยุด
เขาบอกเธอว่าเจอสแตนในอ่างน้ำ
แต่เบฟ ฉันเห็นเธอ
ฉันได้ยิน เธอพูดก่อนเขา
นายคุยอะไรกันอยู่ก็ช่าง
ให้ไวเลยได้มั้ย เราต้องไปแล้ว
เอ็ดวาร์โด้ เร่งมือ! ไปเร็ว!
มีบางอย่างที่เธอไม่ได้บอกเรา
เธอรู้สแตนลีย์ตายยังไง เธอรู้
เดี๋ยว อะไรนะ
ฉันทำไม่ได้
เธอรู้ว่าสแตนลีย์ตายยังไง เธอพูดงั้นเหรอ
เธอเดินหนีไปเฉยๆ ไม่ได้นะ
เธอรู้ไงว่าเขาฆ่าตัวตายที่ไหน
เบฟ
คุยกับฉัน
คุยกับฉัน เหมือนเมื่อก่อน
บอกสิเธอรู้ได้ยังไง
เพราะว่าฉันเห็น
ฉันเห็นเราทุกคนตาย
ฉันหยิบกระเป๋าของใช้ในห้องน้ำ แล้วเราก็ไปกันได้ละ
ฉันตกข่าวป่ะ
ห้องสมุด
ว้าว
เมื่อก่อนมันใหญ่กว่านี้ไม่ใช่เหรอ
โย่ ไมค์ นายจะไปไหน
ไมค์ นายพักที่นี่เหรอ
ใช่ ตามสบายนะ
- กินน้ำมั้ยล่ะ - เอาสิ
มันสำคัญที่ความจำ
มันคือกุญแจ
กุญแจไขทุกอย่าง
ถ้ามันต้องการให้เรากลับมาที่นี่
นายไม่คิดว่าวิธีที่ฉลาด เราควรหนีไปจากแดร์รี่เหรอ
ไม่ๆๆ มันต้องการให้เรากลับมา
นั่นแน่นอนล่ะ
- แต่มันไม่รู้ว่าฉันรู้อะไร - นายรู้อะไร
รู้วิธีฆ่ามันน่ะสิ
ฉันอ่านหนังสือทุกเล่ม
ฉันคุยกับทุกคนในเมืองพระเจ้าเมินนี้
ทุกคนที่ยอมคุยกับฉัน ซึ่งก็มีไม่มากหรอก
แต่มันก็ไม่พอ ฉันต้องรู้ว่าเรื่องนี้เริ่มขึ้นยังไง
"มัน" เริ่มต้นยังไง
และ "มัน" เริ่มต้น...
ที่นี่
- นายให้ฉันดูอะไร ไมค์ - โบราณวัตถุ
ต้นศตวรรษที่ 18 โชโคพีวาห์
นายได้มายังไง
ฉันเจอมัน ใน...
ไม่ๆ พวกเขาให้ฉัน
ฉันขโมยมา
ขโมยเหรอ
จากคนพื้นเมืองอเมริกันเหรอ
- มันซับซ้อนน่ะ - ใช่แน่ๆ
พวกเขาช่วยฉันระหว่างเดินทาง
โอ้ มันสวยมาก
ให้ฉันเห็นสิ่งต่างๆ ฉันเห็นภาพนิมิต
ให้ตายเถอะ
ฉันรู้สึกแปลกๆ
ร้อน
ฉันเหงื่อออกเหรอเนี่ย
ฉันต้องให้นายเห็นสิ่งที่พวกเขาให้ฉันดู บิล
พวกเขาอยู่นอกแดร์รี่
นอกเขตอำนาจของ "มัน"
พวกเขาย้ายมาอยู่ที่นั่นหลายปีแล้ว
หมอผีของพวกเขา...
หมอผีของหมอผี
เขารับฉันเข้าไป
ให้ดื่มแมทูรินลงคาถา
ฉันก็เริ่มจะตอบสนอง
สิ่งมีชีวิตทุกชนิดต้องอยู่ภายใต้กฎ
ของรูปทรงที่มันสิงสถิต
ขณะฉันนั่งอยู่ตรงนั้น มองข้ามเหนือหุบเขา
ฉันเห็น "มัน" มาถึง
ฉันรู้ว่าสักวันหนึ่ง ฉันต้องทำให้พวกนายทุกคนเห็น
ไมค์
นายใส่อะไรในน้ำดื่ม
มันเป็นรากไม้
- นายวางยาฉัน - เปล่า รากไม้ที่มีสรรพคุณ
สมุนไพรอ่อนๆ โชโคพีวาห์ให้ฉันกิน...
นายทำงี้ทำไม
เพื่อเปิดดวงตาฉัน
ฉันรู้สึกไม่ดีเลย
ฉันต้องการให้นายมองดู...
แล้วนายจะเห็น
ฉันรู้สึกไม่ดี
ลืมตาดู
พวกเขาแสดงให้ฉันเห็นอดีต
ให้ฉันเห็นวิธีที่ "มัน" ปรากฏตัวให้เห็น
ให้ฉันเห็นความเจ็บปวดของพวกเขา
ให้ฉันเห็นว่าพวกเขาหยุด "มัน" ยังไง!
มันจบแล้ว
มันจบแล้ว นายปลอดภัย
นายปลอดภัย นายเห็นมันมั้ย
พิธีกรรม
พิธีกรรมชู้ด
ว่าแล้วนายต้องเห็น
ฉันเห็นทุกสิ่งทุกอย่าง ไมค์
นั่นแหละวิธีฆ่ามัน
แล้วเราจะทำได้ยังไง
เพื่อนทุกคนปฏิเสธแล้ว
แต่ถ้านายพูด...
พวกเขาจะฟัง
มันจะไม่ได้ผล ถ้าเราอยู่ไม่ครบคน
โอเค หมายความว่าไง เธอเห็นเราทุกคนตาย
ใช่ เพราะฉันพูดตรงๆ นะ
เธอโพล่งออกมาอย่างนั้นมันไม่สวยว่ะ
ทุกคืนตั้งแต่ไปจากแดร์รี่...
ฉันมีแต่ฝันร้าย...
เห็นคนเจ็บปวด เห็นคนกำลังจะตาย
เห็นคน...
อ้อ เธอฝันร้าย ฉันก็ฝันร้าย
ทุกคนฝันร้ายได้
นั่นไม่ได้แปลว่าฝันเธอเป็นความจริง
ฉันเห็นพวกเราแต่ละคน...
เธอเห็นพวกเราแต่ละคน อะไรล่ะ
ลงเอยแบบเดียวกับสแตนลีย์
นั่นคือจุดจบของเรา
แล้วทำไมพวกเราไม่เห็นเหมือนเธอ
เธอต่างจากเราตรงไหน
แสงมรณะ
เธอเป็นคนเดียวในกลุ่มเรา ที่ติดอยู่ในแสงมรณะวันนั้น
เราทุกคนถูก "มัน" สัมผัส
ถูกเปลี่ยน
ลึกๆ เหมือนการติดเชื้อ หรือไวรัส
ไวรัสน่ะ นายเข้าใจมั้ย
ค่อยๆ เติบโต
ไวรัสนั่นเติบโตมานาน 27 ปี
ตลอดเวลา... มันแพร่กระจาย
- มันเล่นงานสแตนก่อนเพราะว่า... - เขาอ่อนแอที่สุด
โธ่ให้ตายสิ ริช
ฉันพูดสิ่งที่ทุกคนคิดแต่ไม่พูดออกมา
ริช ไม่เอาน่า
สิ่งที่เบเวอร์ลี่เห็น มันจะต้องมาแน่
มันจะเกิดขึ้นกับเราทุกคน
นอกเสียจากเราหยุด "มัน" ได้
แล้วเราจะหยุดมันได้ยังไง
พิธีกรรมชู้ด
เผ่าโชโคพีวาห์
กลุ่มแรกที่สู้ "มัน" พวกเขามีคำพูดว่า...
สิ่งมีชีวิตทุกชนิด ต้องอยู่ใต้กฎของรูปทรงที่มันสิงสถิต
พิธีกรรมเผ่าเนี่ยนะ
ล้อเล่นรึเปล่าเพื่อน
มันต้องมีวิธีอื่น
ไอ้ตัวนี้มันกลับมาทุก 27 ปีใช่มั้ย
งั้นเราเตะถ่วงออกไปก่อนแล้วค่อยว่ากัน
รอบหน้าเราจะอายุ 70 นะไอ้โง่
มันไม่ปล่อยเราหรอก
ไม่มีใครรอดถึง 20 ปีนับจากนี้
และลักษณะที่มันเกิดขึ้น...
นั่นคือถ้าเราจัดการมันรอบนี้ไม่ได้...
เราตาย
อย่างสยดสยอง
ใช่ ฉันไม่ต้องการคำว่าสยดสยอง
ฉันไม่ได้พูด เธอพูด ไม่ใช่ฉัน
เอาละเพื่อน ฟังนะ
ฉันเข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร
และทั้งหมดมันเป็นเรื่องจริง
มันมีทางเดียว
ถ้าเราต้องการให้พิธีกรรมนี้ได้ผล
เราต้องนึกให้ออก
ให้นึกอะไรล่ะ
(เด็กหาย)
ฉันทำให้ดูเลยดีกว่า
เรามีเวลาไม่มาก
รอบจำศีลของมันใกล้จบแล้ว
(ชิ้นส่วนมนุษย์ถูกพบใกล้ทุ่งร้าง)
และเมื่อมันจบ...
เราตายห่าแน่
ทุ่งร้าง
นี่คือที่ที่เรามา
หลังจากปาหินสู้กัน
บ้านชมรม
เธอสร้างให้พวกเรา
ใช่ๆ ทางเข้าอยู่แถวๆ นี้แหละ
ใช่แล้ว ฉันจำได้
เป็นไรมั้ย
- อะไร - ไม่มีอะไร เพียงแค่...
เธอไม่เปลี่ยนเลยนะ
ก็เป็นเรื่องดีนะ
นี่รู้อะไรมั้ย ฉันคิดว่าทางเข้ามันน่าจะอยู่...
แถวๆ...
เจอแล้ว
ฉันไม่เป็นไร
ลงมาเลย!
มันอะไรวะเนี่ย
แกทำได้ไง
สร้างไว้เมื่อไหร่
ก็ทำมาเรื่อยๆ
มันเป็นหลุมที่ขุดไว้อยู่แล้ว ฉันแค่ก่อกำแพงขึ้นมา
แล้วทำฝาปิดหลังคา
ได้ประมาณนี้แหละ
ถือว่าใช้ได้นะสำหรับครั้งแรก
คุณสมบัติสุดยอดมาก
แล้วถ้าเอามือพิงอีกเสานึงจะเป็นไง อาจารย์
นี่แหละทำไมถึงต้องมีมาตรฐานความปลอดภัย
ทำไมต้องมีใบอนุญาต
ที่นี่เป็นกับดักฆ่าคน นายเข้าใจมั้ย
มันยังทำไม่เสร็จน่ะ เอ็ดดี้
รู้ไว้เลย ถ้าฉันเจ็บ นายจะเจ็บกว่า
แล้วนี่อะไร สวิตช์เปิดเครื่องทรมานเหรอ
นั่นเป็นไฟฉาย
นั่นอะไร สายเทียมม้าเหรอ จะเอาม้าลงมา...
โอ๊ะ นี่เจ๋ง
ฉันซื้อมาสามดอลลาร์ ระวังหน่อยนะ
ที่บ้านฉันก็มี เฮ้ สแตน เห็นนี่มั้ย
เออเห็นแล้ว ไม่เล่นได้มั้ย
ไม่เล่นอะไร เออๆ เดี๋ยวนะ ไม่เล่นอะไร
ไม่ทำตัวเจ๋งและเล่นกลกับไม้ตีปิงปองเหรอ
ว้าว
เก่งมาก แกทำของเขาพัง
- ฉันเหรอทำพัง - ใช่ แกเอาหน้าชนพัง
อะไร
ฉันไม่เอามือลงไปหยิบแน่
ให้ตาย เจ๋งสุดๆ
โอ้ พระเจ้า
ทำไมเราจำกันไม่ได้เลยว่ามีที่นี่
เฮ้ พวกขี้แพ้
ถึงเวลาลอยแล้ว!
ไอ้บ้าริชชี่
- แก! - จำได้มั้ยเขาพูดคำนั้น
แล้วก็จะเต้นท่านี้
มีฉันคนเดียวเหรอที่จำได้
แกจะเป็นอย่างนี้อีกนานมั้ยวะ
เอาละ ฉันแค่อยากลดความเครียดหน่อย
ฉันไปชักว่าวเอาก็ได้
ในนี้กลิ่นเหม็นชิบเป้ง
(เฉพาะแก๊งขี้แพ้ - สแตน)
นี่ทุกคน
ข้างกระป๋องมีชื่อสแตน
"เฉพาะแก๊งขี้แพ้เท่านั้น"
บิล
อะไรวะนี่
ลงมาใต้นี้ผมจะได้ไม่ติดใยแมงมุม
สแตนลีย์ เราไม่กลัวหรอกกะอีแค่แมงมุม
ฉันพูดผิดไปละ
ยอมรับเป็นครั้งแรก
เจ๋งตาย
เฮ้ยริช แกนั่งสิบนาทีละ
อะไรของแกอีกล่ะ
เปลนี่ไง นั่งคนละสิบนาที
ไม่เห็นมีป้ายบอก
แกจะเอาใช่มั้ยเนี่ย ไม่ได้ละๆ
ทำไมต้องมีป้าย เราตกลงกันแล้ว
ฉันจำได้แกตกลงแล้วว่าเราใช้กฎนี้!
- ฉันเห็นจิ๋มแกโผล่! - คนละสิบนาที!
กลับไปเข้ามุมโง่ๆ ของแก
ฉันเคยอึ๊บแม่แก!
ไม่ แกไม่เคย! ถอนคำพูดนะ!
เธอเก่งมากเลยนะ เด็กใหม่
เธอคิดงั้นเหรอ
จริงๆ มันมีค่ายฤดูร้อนในบาร์ฮาร์เบอร์
สอนทุกอย่างเกี่ยวกับการออกแบบก่อสร้าง
- ฉันคิดว่าจะไปสมัครเรียน - ฉันก็จะทำ
ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อไปจากแดร์รี่
รอให้เรียนจบ ฉันจะไปอยู่ฟลอริดา
ฟลอริดามีอะไรเหรอไมค์
ฉันก็ไม่รู้
มันเป็นที่ๆ ฉันอยากไปนานแล้ว
สแตน แกควรไปฟลอริดากับไมค์
แกเหมือนตาแก่อายุ 80
ขวัญใจคุณย่าคุณยายทั้งหมู่บ้าน
พวกนายคิดว่าเราจะยังเป็นเพื่อนกันมั้ย
ตอนเราโตขึ้น
อะไรนะ
ทำไมจะไม่เป็นล่ะ
พ่อแม่นายยังติดต่อกับเพื่อนมัธยมมั้ย
ตอนนั้นหลายอย่างอาจเปลี่ยนไป
เราทุกคนก็อาจเปลี่ยนไป
เราจะเป็นเพื่อนกันเสมอ
ฉันไม่คิดว่าความเป็นเพื่อนจะหายไป เพราะเราโตขึ้น
ใช่ สแตน คิดมากน่า
เธอไม่จำเป็นต้อง...
เศร้า
เขาคิดมากเกินวัย
ใช่
ฉันอยากรู้หน้าตามันเป็นยังไง
อาจเหมือนตอนที่มันเด็กๆ
หล่อสุดในกลุ่ม
นี่
เอาละไมค์ เรามาทำอะไรที่นี่
พิธีกรรม
จะทำได้ เราต้องเสียสละ
เสียสละเหรอ ฉันเสนอชื่อเอ็ดดี้
เดี๋ยว อะไรนะ
แกตัวเล็กสุด เหมาะเอาขึ้นเตาบาร์บีคิว
ฉันสูง 175 เซนติเมตร ความสูงมาตรฐานชายทั่วโลก
ไม่ใช่เสียสละแบบนั้น
ไมค์
อดีตที่ถูกเก็บฝัง
นายจะต้องรื้อฟื้นมันขึ้นมา
ทีละชิ้นๆ
และชิ้นส่วนเหล่านี้
ของเก่าพวกนี้...
คือเหตุผลที่เรามา
มันคือสิ่งที่เราจะเสียสละ
สแตนไม่อยู่หาสิ่งของๆ เขา
ฉันคิดว่าพวกเราจะต้องช่วยกันหาแทน
ฉันคิดว่าบิลเจอแล้วนะ
โอเคไมค์ เราจะหาของเก่าของเราได้ที่ไหน
ใช่ ฉันพูดตรงๆ นะ ด้วยความเกรงใจ
นี่เป็นเรื่องโคตรง่าวเลย
เราจะหาของเก่าทำไม
เราจำเรื่องทุกอย่างได้แล้ว เช่น เบฟเป็นคนเอาชนะมันได้
เราตามทันหมดแล้ว
ยังไม่ทุกเรื่อง
เราสู้ แต่เกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น
ก่อนบ้านที่นีย์โบลต์
คิดสิ
เราจำไม่ได้ใช่มั้ย
เรื่องเรามีมากกว่านั้น
เกิดอะไรในฤดูร้อนนั้น
และช่องว่างที่หายไป...
เหมือนหน้ากระดาษที่ถูกฉีกออกจากหนังสือ
นั่นคือสิ่งที่เราต้องตามหา
เราต้องกระจายกันไป
แต่ละคนต้องหาของๆ ตัวเอง
คนเดียว นั่นแหละที่สำคัญ
และเมื่อเจอแล้ว
มาเจอฉันที่ห้องสมุดคืนนี้
ฉันต้องพูดล่ะนะ
ในทางสถิติ โอกาสที่พวกเราจะรอด...
จะมากขึ้นเยอะถ้าอยู่เป็นกลุ่ม
ใช่ กระจายกันไปโง่ตายเลยเพื่อน
เราต้องอยู่ด้วยกันสิวะ
ฤดูร้อนนั้นเราอยู่ด้วยกันใช่มั้ย
ไม่
ไม่ใช่ตลอดฤดูร้อน
ถอนคำพูด!
บิล!
แกมันพวกไอ้ขี้แพ้
ถอยไปโว้ย!
- แม่ง! - หยุดนะ!
เราอยู่ด้วยกันตอนที่เราเล่นงานมัน
นั่นคือเหตุผลที่เราไม่ตาย
เหรอ แล้วฉันก็จะไม่ยอมตาย
ฉันว่าพรุ่งนี้เราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
ฉันว่าไม่หรอก
ถ้าเราจะหยุดมัน เราจะต้องสามัคคี
บางทีริชชี่อาจพูดถูก
บางทีเราอาจไม่ควรทำอะไรกับ "มัน" หรือเราอาจทำไม่ได้
อย่าไปคล้อยตามพวกเขา
มันสายไปแล้วน่ะสิ
เธอไปเถอะ
ก่อนพ่อเธอจะมาเห็น
คะ
ขอโทษค่ะ
(เคิร์ช)
มีอะไรคะ
ฉันนึกว่ากดกริ่งบ้านมาร์ช
มาร์ช
แอลวิน มาร์ช
พ่อฉันค่ะ
ฉันโตมาในบ้านนี้
แม่หนู...
ฉันก็ไม่อยากเป็นคนต้องบอกเธอหรอกนะ
แต่พ่อเธอเสียชีวิตแล้ว
เสียใจด้วยนะ เธอไม่รู้เหรอ
เราไม่ได้คุยกันนานแล้ว
จะเข้ามามั้ยล่ะ
ฉันอยากหาอะไรให้เธอดื่มหน่อย
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันขอตัวก่อน
อย่างน้อยให้ฉันต้อนรับเธอ
ได้ โอเคค่ะ
บ้านยังเหมือนที่เธอจำได้มั้ย
สะอาดขึ้น
เดินดูได้ตามสบาย ฉันจะไปต้มน้ำก่อน
ไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ ไม่ต้องหรอก
ไม่ต้องเกรงใจกันหรอก
วันนี้เป็นวันเกิดเธอ
พ่อยังจำกลิ่นน้ำหอมเธอได้
และเธอคงยังอยู่ถ้าไม่มีแก
แม่ป่วยนะ
พ่อก็รู้ว่าทำไมแม่ทำไปอย่างนั้น
เธอทำไปอย่างนั้น...
เพราะว่าเธออับอายขายหน้าที่เป็นแม่แก!
แกหน้าตาเหมือนแม่
แต่ไม่มีอะไรเหมือนแม่เลย
มานี่
พ่อบอกว่ามานี่!
หลับตาซะ
รู้ใช่มั้ยพ่อจะไม่มีวันทำร้ายลูก
ลูกรู้ใช่มั้ย
หนูขอโทษค่ะ หนูขอโทษ
หนูจะเป็นเด็กน้อยของพ่อตลอดไปใช่มั้ย
ตลอดไป
ผมเธอคือเพลิงเหมันต์
เถ้าไฟเดือนมกรา
หัวใจฉันไหม้ครานั้น
ฉันขอโทษจริงๆ นะ
อากาศที่นี่มันร้อนมากเลยช่วงเดือนนี้
ก็โอเคนี่คะ
เรารู้สึกเหมือนกำลังจะตาย
แต่รู้นะที่เขาพูดกันเกี่ยวกับแดร์รี่
"คนตายที่นี่ไม่ได้มีใครตายจริงๆ หรอก"
บอกฉันหน่อยสิเธอรู้สึกยังไงที่กลับมาแดร์รี่
ก็ดีค่ะ แปลกๆ
แปลกเหรอ
อุ๊ยตาย
แปลกเหรอ แปลกยังไง
ฉันอบคุกกี้อยู่ในเตาก่อนเธอมา
รออยู่ตรงนี้นะ
ฉันไม่ควร ฉันไม่ควรรบกวน ฉันจะ...
ไม่ๆ อยู่ก่อนเถอะนะ
คุณนายเคิร์ช นี่ครอบครัวคุณเหรอคะ
ใช่จ้ะ
พ่อฉันมาที่ประเทศนี้ มีเงินติดกระเป๋า 14 ดอลลาร์
เขาไม่ได้ขอเงินใครอย่างที่คนสมัยนี้ทำกัน
เธอรู้มั้ยเขาทำงานอะไร
เขาทำงานอะไรคะคุณนายเคิร์ช
พ่อฉันเข้าคณะละครสัตว์
(เพนนีไวส์ผู้ยิ่งใหญ่ ตัวตลกเต้นรำ)
ฉันเป็นเด็กน้อยของพ่อมาตลอด
แล้วเธอล่ะ
เธอยังเป็นเด็กน้อยของเขารึเปล่า เบเวอร์ลี่
เป็นมั้ย
เราต้องไม่โกหกพ่อของเรา
ช่วยด้วย!
วิ่ง วิ่ง วิ่ง
วิ่ง วิ่ง
เธอไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลย
เธอไม่ได้เปลี่ยนอนาคตพวกเขา
เธอไม่ได้ช่วยพวกเขาสักคน
หลับตาซะ เบฟ
ไอ้ชั่ว!
ถ้าหากเธอไม่เชื่อ...
หลับตาสิ
แล้วจะเห็น
(แคปปิตอล)
(ขอบคุณสำหรับความทรงจำ)
(เซ้ง)
(สตรีทไฟเตอร์)
(แลกเป็นเงินสดไม่ได้)
มาสิแก มาสิ
- เคน สู้สิไอ้... - เจ๋ง!
นายโคตรเก่งเลยว่ะ
จบเกม
- ฉันไปก่อนนะ - นี่
เล่นอีกรอบมั้ยล่ะ
ลองแข่งกันอีกไง
ไอ้ห่านี่
ถ้านายอยากเล่นนะ
เฮ่ย ทำไมแกเพี้ยนงี้วะ
ฉันไม่ใช่คู่เกย์ของแกนะโว้ย
- ฉันไม่ได้... - มีอะไรกันวะ
พวกแกไม่บอกฉันว่าเมืองแกกะเทยเยอะ
ริชชี่ โทเซียร์เนี่ยเหรอ
อะไร แกจะล่อตูดลูกพี่ลูกน้องฉันเหรอ
ไสหัวไปไอ้ตุ๊ด!
รีบไปสิวะ!
จูบกันมั้ย ริชชี่
(พอล บันยัน)
มันไม่จริง ไม่ใช่เรื่องจริง ไม่จริง
ไม่ใช่เรื่องจริง ไม่ใช่เรื่องจริง ไม่ใช่เรื่องจริง
สงสัยฉันเผลอขี้เล็ดออกมาแล้ว
- งานเทศกาลริมคลอง - บ้าเอ๊ย
แสดงคืนนี้เป็นคืนสุดท้าย
เจอกันที่นั่นนะ รูปหล่อ
(ในความทรงจำ ริชาร์ด โทเซียร์)
คิดถึงฉันมั้ย ริชชี่
ไอ้เวร!
เพราะฉันคิดถึงนาย
ไม่มีใครอยากจะเล่นกับตัวตลกแล้วนะ
เล่นเกมกับฉันได้มั้ย
เอาเกมสตรีทไฟเตอร์มั้ย
อ้อ ใช่สิ นายชอบเกมนี้ใช่มั้ยล่ะ
หรือจะเล่นเกม "จริงหรือท้า"
พระเจ้า!
โอ้ นายคงไม่อยากให้...
ใครขุดค้น "ความจริง" หรอกใช่มั้ย
นายไม่อยากให้ใครรู้ว่าซ่อนอะไรไว้
ฉันรู้ความลับของนาย
ความลับเล็กๆ สกปรกของนาย
โอ้ ฉันรู้ความลับของนาย
ความลับเล็กๆ สกปรกของนาย
ให้บอกพวกเขามั้ยริชชี่
นี่ไม่ได้เกิดขึ้น ไม่ใช่เรื่องจริง
มันไม่จริง มันไม่ได้เกิดขึ้น ไม่ใช่เรื่องจริง
กลับมาเล่นกันสิ!
กลับมาเล่นกับตัวตลก!
- ขอโทษจริงๆ ครับ - เดินมองรถสิไอ้โง่!
ขอโทษ
(โรส ร้านจำหน่ายของมือสอง)
เหลือเชื่อเลย
- อยากได้อะไรครับ - หวัดดี
ครับ ผมอยากดู...
การ์ดเบสบอล
ลูกโบว์ลิ่ง
ไม่ ขอ...
แบนโจ
บีเวอร์
จักรยานเชี่ยเนี่ย!
ถ้าจะพูดจาภาษาอย่างนี้...
ไปตัวต่อตัวกันที่ถนนมั้ย
ผมขอโทษ
เรามาเริ่มกันใหม่ สมมติว่าผมเพิ่งเดินเข้ามา
คุณอยากได้อะไรครับ
ขอบคุณ ครับ ผมอยากซื้อจักรยาน
นี่คุณวิลเลียม เดนโบรห์ นักเขียนใช่มั้ย
ใช่ นั่น...
ผมเอง
คันนั้นเคยเป็นของผม
อ้อ ตอนนี้มันเป็นของผม
คุณเป็นนักเขียนใหญ่ คุณอยากได้ คุณก็มีปัญญาซื้อ
แล้วขายเท่าไหร่ล่ะ
สามร้อยเหรียญ
คุณมีเงินจ่าย
ผมเอามาให้
ผมว่าผมก็คง... เอา
(วิลเลียม เดนโบรห์ เดอะ แบล็ค แรพิดส์)
คุณอยากได้ลายเซ็นผมมั้ย
ไม่
ผมไม่ชอบตอนจบ
แบงก์ร้อยสามใบ
เป็นของคุณแล้ว
ผมไม่รู้นะว่ามันจะไปได้เร็วแค่ไหน
จอดแช่อยู่หน้าร้านหลายปีแล้ว
คุณรู้อะไรมั้ย
มันเคยเร็วพอที่จะหนีปีศาจได้
ไม่เอาน่า
ฉันก็คิดถึงแกนะ
เยี่ยม!
ไปเลย ซิลเวอร์!
วิ่งไปเลย!
บาย บิลลี่!
(ถนนแจ็คสัน ถนนวิตแชม)
ฉันรู้นายอยู่ใต้นั้น
ฉันรู้นายได้ยินเสียงฉัน
มีเรื่องที่ฉันจำเป็นต้องรู้
นายเลือกเอาเด็กคนไหนก็ได้ในเมืองนี้
ทำไมต้องเป็นจอร์จี้
พูดอะไรมาบ้างสิ!
ทำไมต้องเป็นเขา
ทำไมต้องเป็นเขา ทำไม ทำไม
ทำไมเหรอ
เพราะแกไม่อยู่กับเขาไง บิลลี่
พี่บิลลี่ อย่าทิ้งฉัน
ว่าไงนะ
บิลลี่
ฉันยังอยู่ในนี้
ช่วยฉันด้วย
จอร์จี้!
ช่วยฉัน พี่บิลลี่
จับมือพี่
พี่จะช่วยนายนะ เร็วๆ
เขากำลังมา
จับมือพี่
- พี่จะช่วยนายเร็วเข้า - บิลลี่ ได้โปรด เขาจะมาแล้ว
- จับมือพี่ - บิลลี่
เร็วเข้า จับมือพี่
ฉันเกลียดแก!
ฉันเกลียดแก
คุณพูดกับใครเหรอ
หนี หนี หนี!
หนี หนี!
ถ้าได้ยินเสียงจากในท่อ เธอต้องออกมาห่างๆ
คุณได้ยินเสียงจากท่อเหรอ
เปล่า
เปล่า เธออยู่ห่างๆ ท่อแล้วกัน
ผมได้ยินเสียงในอ่างอาบน้ำ
แบบว่า จากท่อน้ำทิ้ง
เสียงแบบไหน
เสียงเด็กๆ
แล้วบางทีก็มีเสียง...
ตัวตลก
เธอฟังฉันนะ ฟังฉันดีๆ
เธอต้องออกไปจากเมืองนี้
บอกพ่อแม่เธอ หาเหตุผล
โกหกก็ได้ ทำยังไงก็ได้
ไปจากเมืองนี้ อย่าให้พ่อแม่พากลับมาอีก
เธอเข้าใจมั้ย
ไปจากแดร์รี่ อยู่ให้ห่างแดร์รี่ เธอเข้าใจฉันมั้ย
ผมต้องไปเที่ยวเทศกาล
บอกฉันสิว่าเธอเข้าใจ!
ผมต้องไปงานเทศกาล
ผมต้องไปละ
ระวังตัวด้วยนะ
(ยินดีต้อนรับนักเรียนภาคฤดูร้อน)
(โรงเรียนมัธยมแดร์รี่)
เฮ้ย เราไปกันเหอะ
ตื่นได้แล้วไอ้อ้วน
ไอ้ขี้แพ้เอ๊ย
ใจเย็น นี่ฉันเอง
เธอมาทำอะไรกับเพื่อนเธอตรงนี้ล่ะ
พวกนั้นไม่ใช่เพื่อนของฉันแน่
เปล่า หมายถึงเพื่อนจริงๆ ของเธอน่ะ
โจอี้ โจนาธาน ดอนนี่ แดนนี่
เธอสูบบุหรี่ในโรงเรียนเหรอ
รังลับของฉัน
อย่าบอกใครนะ
โอเคนะ เด็กใหม่
ใช่ ฉันสบายดี
ฉันแค่เป็นห่วง...
พวกเราจะไม่เหมือนเดิม หลังจากทะเลาะกัน
ตราบใดที่เรายังคบกัน ใครสนล่ะ
เธอคิดงั้นจริงเหรอ
ใช่ ก็ต้องอย่างงั้นสิโง่จัง
เธอกับฉัน
โอ๊ยตายแล้ว!
ฉันหมายถึงคบเป็นเพื่อน
เธอคิดจริงๆ เหรอว่าฉันจะชอบ...
ผู้ชายอ้วนเป็นหมูน่ารังเกียจเหมือนเธอ
ไม่ว่าเธอจะเขียนกลอนโง่ๆ ให้ฉันอีกกี่บท!
ผมเธอคือเพลิงเหมันต์!
เถ้าไฟเดือนมกรา
หัวใจฉันไหม้ครานั้น
(ไอ้อ้วน)
นั่นไม่ใช่เบเวอร์ลี่
(เบเวอร์ลี่ มาร์ช)
เบเวอร์ลี่จะไม่พูดอย่างนั้น
เธอจะไม่พูดอย่างนั้น
จูบฉันสิไอ้อ้วน
ไม่มีใครอยากจูบกับเด็กอ้วนหรอกโว้ย
อย่ายุ่งกับฉันนะ
อย่ายุ่งเหรอ
โธ่เอ๊ย เคยมีใครอยู่เป็นเพื่อนแกซะที่ไหน
ไม่จริงซะหน่อย ฉันมีเพื่อนจริงๆ นะ
บิล เอ็ดดี้ ไมค์ สแตนลีย์ ริชชี่ เบเวอร์ลี่ เพื่อนจริงๆ ของฉัน!
จูบฉันสิ จูบเหมือนมันเป็นจูบสุดท้าย
มาทำอะไรตรงนี้ ไอ้หนู
ทุกคน
ไง
เธอเห็นอะไรข้างนอก
บางอย่างที่ฉันไม่อยากเห็น
แล้วไง
เราฆ่ามัน แล้วจากนั้นก็... ลืมทุกอย่างเหมือนเดิมเหรอ
หวังว่าจะเป็นงั้น เธอไม่อยากลืมเหรอ
ไม่รู้สิ
ฉันว่าฉันอยากเก็บสิ่งดีๆ เอาไว้น่ะ
มันต้องมีบางอย่างในอดีต ที่เธอไม่อยากลืมมันอีกครั้ง
ฉันจำได้ว่ากลัวขี้ขึ้นสมอง
ใจร้าย
ฉันจำได้ว่าพวกเธอใส่กางเกงในสีขาว
โอเค เธอลืมตอนนั้นไปเหอะ
ฉันจำนี่ได้นะ
ฉันจำบทกลอนที่เด็กผู้ชายคนนั้นแต่งให้
ไม่ใช่จำเขา
แต่จำความรู้สึกของตัวเอง
และรอยจูบ
มันยังเลือนราง แต่ฉันคิดว่ายิ่งอยู่นาน ฉันจะเห็นภาพชัดขึ้น
จะเห็นช่วงเวลานั้นชัดขึ้น
ฉันจะยิ่งมองเห็น...
บิล
ฉันคิดว่านะ
ไม่รู้สิ เธอจำได้มั้ย
เบฟ
- หลบ หลบ - เป็นอะไร
ฉันจะไปแล้ว
อะไร นายไปไม่ได้ แยกกัน ทุกคนจะตาย
ใช่ ฉันจะลองวัดดวง ยังไงเราก็ตายอยู่ดี
ริช
เด็กๆ นี่เบอร์โรว์ เดอะ บีเวอร์!
มาเที่ยวกันนะ นี่วันสุดท้ายแล้ว ของเทศกาลริมคลอง
ไอ้บ้าเอ๊ย!
หวัดดีครับ
ให้ช่วยอะไร
ครับ ผมโทรมาแล้ว ผมมารับยาของแคสป์แบรค
แคสป์แบรค
ยาพ่นแก้หอบหืด
เอ็ดดี้ แคสป์แบรค
ใช่ ผมเอง
ฉันจำเธอได้
ครับ
แม่สบายดีมั้ย
ตายเมื่อสองสามปีก่อน เรื่องมันเศร้า เป็นมะเร็งตับ
นั่นอะไร
- อะไรเหรอ - นั่น
เอาละ
โอเค
ไม่ บีบไม่แตก ผมเป็นไฝ
มันอาจจะไม่ใช่มะเร็ง
มะเร็งเหรอ
แต่อาจจะใช่ก็ได้
อยู่ตรงนี้ก่อนนะ
ฉันมีอะไรจะให้
โอเค
มาซื้อยาดับกลิ่นลมหายใจเหม็นเหรอ
ลมหายใจฉันไม่เหม็น
ขอบคุณ
พ่อฉันไม่ได้บอกอย่างนั้น
เขาบอกเธอเป็นเนื้องอก
บนกะจู๋
แต่เราไม่ใช้ยากับ...
เดี๋ยว พ่อเธอว่าไงนะ
นี่ยาของเธอ
ขอให้กะจู๋หายเร็วๆ
ขอบคุณ
สำหรับยาพ่นหอบหืด ไม่ใช่เรื่องอวยพรจู๋
เอ็ดดี้!
เอ็ดดี้แบร์!
แม่เหรอฮะ
(วัคซีน)
เอ็ดดี้แบร์!
แม่ฮะ
เอ็ดดี้ มาช่วยแม่ เร็ว
เอ็ดดี้
แม่
เอ็ดดี้
เอ็ดดี้ ช่วยแม่ด้วย
เร็ว มาช่วยแม่!
แม่
เอ็ดดี้แบร์ มาช่วยแม่เร็ว!
เอ็ดดี้!
แม่มาทำอะไรอยู่นี่
ทำไมชักช้างุ่มง่ามนักนะ
ผมไม่รู้ ทำไมแม่อยู่นี่ล่ะ
แม่!
เขากำลังมา เอ็ดดี้พาแม่ไปจากที่นี่
ใครมา
เอ็ดดี้
นั่นมันอะไรเหรอ
แม่
ลูกต้องพาแม่หนีไป
เขามาแล้ว เขาจะฆ่าแม่
เอ็ดดี้!
เร็วเข้า ช่วยแม่ด้วย! เขาจะแพร่เชื้อให้แม่
เอ็ดดี้ เขาจะแพร่เชื้อให้แม่
เอ็ดดี้
ช่วยด้วย!
ช่วยแม่ด้วยเอ็ดดี้
เขามาแล้ว เอ็ดดี้
เอ็ดดี้ เร็วเข้า!
เขาจะแพร่เชื้อให้แม่ เอ็ดดี้
โอ้ พระเจ้า! เอ็ดดี้!
เร็วๆ เข้า เอ็ดดี้!
เอ็ดดี้!
- ผมทำไม่ได้ - เอ็ดดี้ เอ็ดดี้
ผมขอโทษ ผมทำไม่ได้
แม่นึกแล้วว่าลูกจะทิ้งแม่ เอ็ดดี้
เอ็ดดี้ ช่วยแม่!
เอ็ดดี้!
ทำไมมันมาอยู่ตรงนี้
ทำไมผ้าม่านยังอยู่ตรงนี้
โอเค เอาละ
นายจะทำใช่มั้ย เอ็ด
มันเป็นแค่ความทรงจำ
มันเป็นแค่ความทรงจำ ไม่เป็นไร
หายใจเข้าลึกๆ
โอเค นายจะทำใช่มั้ย
บ้าเอ๊ย แม่ง
หยุด หยุด!
มันต้องอย่างงี้!
ไอ้ผีเวร!
อะไรกันวะ
อะไร
ผลัก ไม่ใช่ดึง โง่จริงๆ
ขอบใจ
อุ๊ยตายแล้ว โดนอะไรมาน่ะ
เปล่าหรอก ฉันไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร เรียบร้อยดี
เฮ้ เป็นไง คนอื่นๆ ไปไหน
ริชชี่อยากไปแล้ว เบนขึ้นไปเกลี้ยกล่อมเขาอยู่
เอ็ดดี้ผวาหนัก
ฉันก็กลัว บิล
เธอไม่กลัวเหรอ
เราทุกคนกลัว
นั่นแหละที่ฉันเป็นห่วง
เพราะนั่นคือสิ่งที่มันต้องการ
เราทำได้...
แต่เราต้องอยู่ด้วยกัน
เราควรจะหนีมั้ย
ที่นี่แดร์รี่ ฉันเริ่มจะชินแล้ว
(จะทิ้งเขาอีกคนนึงเหรอ)
นั่นแปลว่าอะไร
แย่แล้ว เด็กคนนั้น
อะไร
ก็เด็กจากที่ร้าน
ที่ร้านอาหารจีน
ฉันเจอเขาระหว่างทางมานี่
เขาอยู่บ้านเก่าของฉัน
เขากำลังจะไปเที่ยวงาน และ...
เขาไปเที่ยวที่งาน ฉันต้องช่วยเขา
โอเคๆ ฟังฉันก่อน เราจะไปด้วยกัน
ฉันจะตามริชชี่ และเบน แล้วไปกัน
ไม่มีเวลา ฉันจะไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก
เรื่องที่เกิดขึ้นไม่ใช่ความผิดเธอ
ไม่ใช่สักอย่าง
ฉันอยากให้เป็นอย่างนั้น เบฟ
บิล! เบฟ!
มีอะไร เกิดอะไรขึ้น
บิลเพิ่งออกไปเหรอ
ฉันห้ามเขาไม่ได้
ทุกคนจะไปกันหมด...
ไม่เป็นไร นั่นบิล เขาจะกลับมา
เขาจะกลับมา
อย่างน้อยฉันก็พูดให้ริชชี่อยู่ได้
แม่งเอ๊ย
แล้วก็มีคนขี้เรื้อน อ้วกใส่ฉัน
"นี่ไมค์ แฮนลอน นายกลับมารัฐเมนทำไม"
ถึงเวลาของแกแล้ว เอ็ดดี้
อะไรวะ
ทำไม
แกแทงฉันทำไม
เพราะเขาบอกว่าถึงเวลาของแกแล้ว
ใครบอกว่าถึงเวลาของฉัน
แกรู้อยู่แล้ว เอ็ดดี้
แกรู้
ถึงเวลาลอย
หายไปไหนวะ
เอาละ เอามีดของฉันคืนมา!
แกควรเลิกไว้ผมทรงรากไทร มันเชยไป 30 ปีแล้วเว้ย
ทุกคน!
แย่แล้ว
เอ็ด
ให้ตายเถอะเอ็ด เกิดอะไรขึ้น
บาวเวอร์สอยู่ในห้องฉัน
- สาหัสมั้ย - ไม่
ฉันจะสลักชื่อเต็มๆ บนท้องพุงสามชั้นของมัน!
เสร็จไปหนึ่ง!
สะใจโว้ย!
(แดร์รี่ เทศกาลริมคลอง)
นี่้!
เฮ้ย ไอ้หนู!
ขอโทษครับ
เฮ้
ขอโทษครับ
เฮ้ยๆ
บ้าชิบ
บ้าชิบ!
หนู เฮ้ หนู!
บ้าเอ๊ย
หนู
บ้าเอ๊ย
หนู!
เฮ้ย
หนู
หนู เฮ้ยๆ
หนู!
บ้าเอ๊ย
บ้าชิบ
เฮ้ย!
คุณมาทำอะไรที่นี่
เฮ้
เปล่า ฉันมาช่วย
เลิกตามผมซะที
ฉันจะพาเธอออกจากที่นี่
ไม่นะ
ได้โปรด
คราวนี้ฉันอยู่นี่แล้วเอาฉันไปแทน
ไอ้สารเลว!
ช่วยด้วย!
ฉันควรจะกลับไป
ฉันทิ้งพวกเขาให้ตาย ฉันควรจะกลับไป
แกพูดอะไรของแก ช่างแม่ง
ช่างหัวแม่ง
ฉันมีนัดหลายงานในรีโน่นะ
(สแตนลีย์ ยูริส)
สะท้อนความหมายของสิ่งที่ผมเพิ่งอ่าน
คำว่า "เลชานอต" ถูกเอ่ยถึงบ่อย...
มันแปลว่า "เปลี่ยนแปลง แปลงกาย"
ซึ่งมีเหตุผลนะครับ
เพราะวันนี้ผมควรจะเข้าสู่วัยผู้ใหญ่
มันก็แปลกดี
ผมว่าทุกคนมีความทรงจำ ที่ตนเองภูมิใจกว่าเรื่องอื่น ใช่มั้ย
นั่นอาจเป็นเหตุผลที่เรากลัวการเปลี่ยนแปลง
เพราะสิ่งที่เราอยากทิ้งไว้เบื้องหลัง
- อรุณสวัสดิ์ไมค์ - เป็นไงบ้าง
เสียงกระซิบที่เราอยากให้เงียบ
พ่อเขาเป็นตัวการ เป็นคนจุดไฟ
ฝันร้ายที่เราอยากจะตื่นจากมัน
ความทรงจำที่เราอยากจะเปลี่ยน
ความลับทั้งหลายที่เรารู้สึกว่าต้องเก็บไว้
คือสิ่งยากที่สุดที่จะเดินจากมา
เรื่องดีๆ เหรอ
ภาพจำในความคิดเราที่จางหายไปเร็วที่สุด
ภาพเหล่านี้ที่คุณรู้สึกว่าสูญเสียได้ง่ายดายที่สุด
บางทีผมอาจจะไม่อยากลืม
บางทีถ้านั่นคือจุดประสงค์ของวันนี้
มันคือการลืม ใช่มั้ย
ขอบใจ สแตนลีย์
วันนี้ผมควรจะกลายเป็นผู้ใหญ่
แต่ผมไม่รู้สึกถึงความแตกต่าง
ผมรู้ผมเป็นเด็กขี้แพ้
และไม่ว่ายังไง
ผมก็จะเป็นขี้แพ้ตลอดไป
ขอบใจที่มานะสแตนลีย์
(สองขี้ยาตาย ไฟไหม้ถนนแฮริสัน)
ไมค์! ช่วยด้วย!
ช่วยเรา
- ได้โปรด ไมกี้ ช่วยเรา - ช่วยเรา
ได้โปรด ไมกี้ ช่วยด้วย!
ไมกี้
แกควรไหม้คากองไฟ ไมค์
เหมือนพ่อแม่ขี้ยาของแก
แกเห็นพวกเขารึยังล่ะ
กรอบเกรียม
เหมือนกับทอด...
เรียกว่าโทษฐานคืนหนังสือเลยกำหนด
เก็ตมั้ย เราอยู่ในห้องสมุดไง
ไม่
ไมค์
- เฮ้ - เฮ้ โอ้พระเจ้า
แกโอเคมั้ย
ไม่ ฉันไม่โอเค ฉันเพิ่งฆ่าคน
ฉันพูดกับไมค์น่ะ
บิลอยู่ไหน
บิล เราอยู่กันที่ห้องสมุด นายอยู่ไหน
มันเอาเด็กไป ไมค์
มันเอาเด็กไปต่อหน้าต่อตาฉัน
ไม่นะ อย่าๆ
นายมาที่ห้องสมุด เราจะปรึกษาแผนกัน
- ฉันจะฆ่ามัน - ไม่ ไม่ ไม่
ฉันไม่อยากให้พวกนายตายไปกับฉัน
บิล! บิล!
เขาจะไปสู้กับมันคนเดียว
- อะไรนะ - คนเดียว
มันสำคัญที่กลุ่ม พิธีกรรมจะไม่ได้ผลถ้าไม่ทำเป็นกลุ่ม
ทำด้วยกันมันถึงจะได้ผล
เขาบอกนายมั้ยว่าจะไปไหน
ถ้าเขาต้องการฆ่าเพนนีไวส์จริงๆ มีที่เดียวที่เขาจะไป
เป็นที่เดียวกับที่เราจะประกอบพิธีกรรม
เราจะไม่ชอบเรื่องนี้ใช่มั้ย
บ้าเอ๊ย
บิล!
ไม่ ไม่ ทุกคน อย่า!
ฉันเป็นคนเริ่มทุกอย่าง
เป็นความผิดฉันที่นายทุกคนมาอยู่ตรงนี้
คำสาป สิ่งเลวร้ายในตัวพวกนาย
มันเริ่มต้นวันที่ฉันให้พวกนาย ไปที่ทุ่งร้าง
เพราะสิ่งเดียวที่ฉันแคร์คือตามหาจอร์จี้
ฉันจะเข้าไป ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
แต่ฉันขอให้พวกนายทำไม่ได้
เหรอ
เราก็ไม่ได้ขอเธอนะ
- เบฟ... - ครั้งก่อนไม่มีใครทำคนเดียว บิล
ครั้งนี้เราก็จะไม่ทำคนเดียว
พวกขี้แพ้ต้องอยู่ด้วยกัน
แล้วมีใครอยากพูดอะไรมั้ย
ริชชี่มีคำพูดโดนใจครั้งที่แล้ว
ฉันพูดเหรอ
- "ฉันไม่อยากตาย" เหรอ - ไม่ใช่
"นายโชคดีที่เราไม่ได้วัดขนาดจู๋" เหรอ
ไม่
"เรามาฆ่าไอ้ตัวตลกกันเถอะ"
เรามาฆ่าไอ้ตัวตลกกันเถอะ
ฉันชอบที่เขาจัดแต่งสถานที่นะ
เงียบไป ริชชี่
ก็ได้
เฮ้ยๆ นั่นห้องใต้ดินใช่มั้ย
เบน
ไม่! เฮ้ยๆ เบน!
เบน!
เบน เป็นอะไร
เบน!
โอเค เอาละ
เบน!
โอเค ท่าจะไม่ดีแล้วใช่มั้ย
ช่วยด้วย! เฮ้!
นั่นสแตน
(บ้าน)
มันไม่ใช่เรื่องจริง
- โอ้พระเจ้า - ห่าเอ๊ย
ถ้าไม่ใช่เพราะนาย ฉันคงไม่ตาย บิล
ไม่
(ถึงบ้านแล้...)
เบเวอร์ลี่!
ริชชี่ เกิดอะไรขึ้นกับฉัน
แกต้องล้อเล่นแน่ๆ
บ้าเอ๊ย!
ให้ตายเถอะ ไปให้พ้น!
โอ้ พระเจ้า!
เอ็ดดี้
นายโอเคมั้ย
อ้าว มันอยู่นั่นเอง
เอามันออกไป!
ริชชี่!
- ริชชี่! - ริชชี่! นี่!
- เอามันออกไป - ฉันอยากกลับบ้าน!
หยิบมีดมา!
ให้ตายเถอะ เอ็ดดี้ หยิบมีดมา
บิล เอามันออกไป บิล! เร็ว!
เอ็ดดี้ หยิบมีด!
ห่าเอ๊ย
อะไร
ทุกคนปลอดภัยมั้ย
ไม่เป็นไรนะ
เขาอาจตายได้เลย
นายรู้ใช่มั้ย
ฉันมองไม่เห็น
จอร์จี้ตาย เด็กคนนั้นตาย สแตนลีย์ตาย
จะให้ริชชี่ตายด้วยเหรอ
จะให้ริชชี่ตายเหรอ
ฉันไม่อยากให้ริชชี่ตาย ฉันเปล่า
ได้โปรดอย่าโกรธ บิล
ฉันกลัวน่ะ
นั่นคือสิ่งที่มันต้องการ
อย่าไปกลัวมัน
มีความทรงจำมากมาย
เลวร้ายทั้งนั้น
โอ้ แม่เจ้า
น้ำทิ้งจากบ้านเรือน
บ้าชิบ ที่นี่แหละ
มันเคยเกิดขึ้นที่นี่
ไม่ ไม่ ไม่
เบฟวี่
เบฟ มีอะไร
ฉันคิดว่าได้ยินอะไรบางอย่าง
เบฟ!
ถึงเวลาจม!
เบฟ!
เพื่อน
โอเคเพื่อน ไม่เอาน่า
นี่ทุกคน
เพื่อน ขึ้นมาเถอะ ได้โปรด
ฉันไม่อยากกลับออกไปคนเดียว
โอเคมั้ย
ฉันน้ำตาแทบร่วง
ไมค์ เราจะไปยังไงต่อ
ในความลึกที่มันคืบคลาน
ภายใต้นั้นมองหาความเชื่อ
ในความลึกที่มันคืบคลาน
ภายใต้นั้นมองหาความเชื่อ
เขาโอเคมั้ยเนี่ย
ฉันว่ามาถึงจุดนี้ นั่นเป็นคำถามที่ไม่สำคัญแล้วล่ะ
มีอะไรอยู่ข้างใต้นั้น
ฉันไม่รู้ ไม่มีใครรู้
ไมค์
- ไมค์ อย่า - เอาละ
- เจอกันข้างล่างนะ - ไมค์
เดี๋ยว
- อยู่ด้วยกันไว้ - โอเค
เพื่อน ฉันทำไม่ได้
ฉันไม่กล้า นายก็เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นข้างบน
ฉันจะปล่อยให้พวกนายตาย
ฉันกลัวตัวแข็งทื่อไปหมด
ถ้าให้ฉันลงไปด้วย
ฉันจะทำให้ทุกคนตาย
เฮ้ยๆ เอามานี่
- ริชชี่ - เอามานี่ ปล่อยสิ ไอ้เปรตนี่
ให้ฉันพ่น...
- เข้าใจแล้ว - หยุด
ฟังฉันพูดนะ
เมื่อกี้แกช็อก ช่างแม่ง
ใครวะที่ฆ่าตัวตลกโรคจิตก่อนเขาอายุ 14
ฉัน
ใครแทงบาวเวอร์สด้วยมีด ที่ดึงออกจากหน้าตัวเอง
ก็ฉันอีกแหละ
ใครแต่งงานกับผู้หญิงที่หนักกว่าตัวมันสิบเท่า
- ฉัน - ก็เออสิ
แกกล้าหาญกว่าที่แกคิด
เออ ขอบใจริชชี่
โทษที
เอ้า นี่
เอาไป
มันฆ่าปีศาจได้
- ได้จริงเหรอ - ใช่
ถ้าเธอมีความเชื่อ
ขอบใจเบฟ
- แรงดีกันอยู่นะ - เออ
- ทะลุไปได้รึเปล่า - มีทางเดียวนี่แหละ ทางนี้
มันอยู่ในนี้
ลอดเข้ามา
ทางแคบ แต่เราออกไปได้
มันโจมตีตรงนี้
ทุกอย่างนี้อยู่ใต้เมืองแดร์รี่มาตลอดเหรอ
ไม่ตลอดหรอก
แค่สองสามล้านปี
มันจะถูกทำลายได้ต่อเมื่ออยู่ในรูปกายแท้จริง
พิธีกรรมจะเผยให้เราเห็น
รูปกายแท้จริงของมันคืออะไรล่ะ
ขอให้เป็นลูกหมา
แบบหมาปอม...
หุบปากก็ได้
แสงสว่าง
แสงสว่างที่ถูกบดบังโดยความมืด
เอาของส่วนตัว
ใส่รวมกันในกองไฟ
อดีตเผาหลอมรวมกับปัจจุบัน
นี่คือเรือที่ฉันพับ...
กับจอร์จี้
ขวดยาพ่นของฉัน
เร็วๆ น่า
มันเป็นของที่ฉันอยากเก็บไว้
หน้ากระดาษจากหนังสือรุ่นของฉัน
มีคนเดียวที่เซ็นให้
ฉันควรจะลืมมันไปแล้ว
แต่ก็ไม่ลืม เพราะเก็บมันไว้ในกระเป๋าสตางค์
นาน 27 ปี
นี่คือเหรียญจากโรงหนังแคปปิตอล
แกเอาเหรียญจริงๆ มาเหรอ
ใช่ เราต้องใช้ของจริง
รู้มั้ยจะเผามันได้ต้องใช้เวลาแค่ไหน
ใช่ แต่ขวดยาแกก็เผายาก
ไม่เอาน่า
ไอแก๊ซพิษเอย พลาสติกเอย อะไรเอย
ดูให้ดีสิ เบฟ
เห็นมั้ย
ที่เธอขว้างใส่บาวเวอร์ส
ศึกปาหิน
วันเริ่มต้นสายใยผูกพันเรา
หินก็ไม่ไหม้เหมือนกัน
อ้อ เดี๋ยว
เราจะไม่ลืมสแตน...
อีกครั้ง
โอเค
จับมือกัน
เร็วเข้า
พิธีกรรมแห่งชู้ด
มันคือการต่อสู้ของจิตใจ
ขั้นแรกคือเรามารวมตัวกัน
ขั้นที่สอง รวมสิ่งของๆ แต่ละคน
นี่คือขั้นสุดท้าย
อะไรวะ
นั่นอะไรวะ
อย่ามองมัน
- นั่นแสงมรณะใช่มั้ย - อย่ามองมัน
โอเค
เปลี่ยนสว่างเป็นมืด เปลี่ยนสว่างเป็นมืด พูดสิ!
- พูดอะไร - พูด!
เปลี่ยนสว่างเป็นมืด
เปลี่ยนสว่างเป็นมืด ไมค์ เกิดอะไรขึ้นวะเพื่อน
ท่องต่อไป
เปลี่ยนสว่างเป็นมืด
ได้ผลมั้ย เราทำสำเร็จมั้ย
เป็นส่วนหนึ่งในพิธีรึเปล่า
ไมค์ มันควรจะเป็นอย่างนี้ใช่มั้ย
- อะไร ไม่ ไม่ ไม่ - ท่องต่อไป
- อะไรนะ - ท่องต่อไป
เปลี่ยนสว่างเป็นมืด
- เปลี่ยนสว่างเป็นมืด - เร็วสิ
- เปลี่ยนสว่างเป็นมืด - เปลี่ยนสว่างเป็นมืด
เฮ้ยๆ
บ้าเอ๊ย
เร็ว! เร็ว!
เบฟ เบฟ
ริชชี่
นายเป็นไรมั้ย
- ฉันหูอื้อ - เขาไม่เป็นไร
- เป็นไรมั้ย - ไม่เป็นไร ไม่ๆๆ
- ไมค์อยู่ไหน - ไมค์
- ไมค์
- ฉันอยู่นี่ - เฮ้ย พวก
เราทำสำเร็จมั้ย สำเร็จมั้ย
เราใส่ของส่วนตัวลงไป ดีแล้วใช่มั้ย
สำเร็จมั้ย
บ้าชิบ! บ้า!
สำเร็จมั้ย ไมกี้ สำเร็จมั้ย
บอกพวกเขาสิว่าทำไม พิธีกรรมโง่ๆ ของแกถึงไม่สำเร็จ
บอกพวกเขาว่าทั้งหมดมันเป็นแค่...
เรียกอะไรนะ เอ็ด
เรื่องแหกตารึเปล่า
ไมค์ เขาพูดหมายความว่าไง
ไมกี้
ไมกี้ นายไม่ได้ให้พวกเขาดู แผ่นจารึกที่สี่ ใช่มั้ย
ไม่อยากให้รู้ว่าจริงๆ แล้ว เกิดอะไรขึ้นกับโชโคพีวาห์ที่น่าสงสาร
ไมค์ แกโกหกเราอีกแล้ว!
เปล่า พวกเขาไม่ศรัทธา!
พวกเขาไม่ศรัทธาว่าฆ่ามันได้ มันถึงไม่สำเร็จ
แกล้อฉันเล่นใช่มั้ย ไมค์
- เราทำร้ายเขาได้ - ระยำ
ไอ้เลวไมกี้
ฉันต้องการอะไรก็ได้ เพื่อทำให้เรานึกออก
อะไรก็ตามที่ทำให้เราเชื่อ
- บ้าเอ๊ย - ชิบหายละ!
แสงมรณะ!
อย่ามองมันนะ
ยี่สิบเจ็ดปีแล้ว
ข้าฝันถึงแก
ข้าโหยหาแก
โอ้ว ข้าคิดถึงพวกแก!
ไมค์ หลบไป
เฝ้ารอวินาทีนี้มานานแสนนาน
ไมค์ ถอยออกมา ไมกี้!
- ขอโทษ ฉันขอโทษนะเพื่อน - ไมค์! ไม่เอาน่า
ฉันขอโทษ ฉันขอโทษจริงๆ
ถึงเวลาลอยแล้ว!
- เชี่ยแล้ว! - ฉันขอโทษ
ไมค์ ลุกขึ้น ดึงมันขึ้นมา
- ไป ไป - วิ่ง
บ้าเอ๊ย!
วิ่ง ไปเร็วๆ
ไปเร็ว ไป!
หนี!
หนีเร็ว หนี!
- เขาไปไหนแล้ว - ไม่ต้องกลัว เราจะหาทางออกได้
- บ้าเอ๊ย - มันเห็นเรารึเปล่า
- โอ๊ย ให้ตาย - เวรเอ๊ย
ชิบหายละ!
ให้ตายเถอะ วิ่ง!
เวรเอ๊ย!
แกต้องล้อฉันเล่นแน่ๆ
(น่ากลัวมาก)
(น่ากลัว)
(ไม่น่ากลัวเลย)
เราติดกับดัก
ไปทางไหนดี
ให้ตายเถอะ
เลือก "ไม่น่ากลัวเลย" ตกลงมั้ย
อย่า อย่า อย่า
เดี๋ยว ทำไม
ป้ายมันถูกสลับ มันหลอกเรา
แกแน่ใจเหรอ
- เชื่อฉัน - แน่ใจนะ
- ใช่ - โอเค
รองเท้าฉันอยู่ไหน
อะไรวะ แกบอกให้ฉันไว้ใจแก
เขาไม่ได้หลอกเรา
เข้าประตู "ไม่น่ากลัวเลย"
ไม่มีอะไร ไปกัน
เวรเอ๊ย
ฉันไม่มีวันหลงกลเก่าๆ ของมันแล้ว
ใช่ ไอ้ขนฟูนี่มันปีศาจ
ริชชี่ สั่งมันนั่งซิ
ฉันรู้ทันแกนะ อีหมา
ริช
มันหายไปแล้ว
- ใช่ เดี๋ยว - โอเค
โอเค
นั่ง
มันทำซะด้วย
น่ารักว่ะ
- เป็นเด็กดีนะเรา - น่ารักๆ
เด็กดีนะลูก
- เป็นเด็กดีรึเปล่า - เด็กดี
เชี่ย!
เฮ่ย คราวหน้าเลือก "น่ากลัว" กลางๆ นะ
คราวหน้าเหรอ
ฉันทำหายไปแล้ว พี่บิลลี่
มันลอยไปเลย
ฉันไม่โกรธนายหรอก
สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นความผิดของพี่ใช่มั้ย
เช้าวันนั้นพี่ไม่ได้ป่วยจริงๆ ใช่มั้ยล่ะ
ใช่
พี่แค่แกล้งทำ...
เพราะพี่ไม่อยากเล่นกับนาย
พี่แค่ไม่อยากเล่น
พี่โกหก และฉันตาย
พี่โกหก และฉันตาย!
เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเพราะพี่ จอร์จี้ พี่เอง
อย่านะ อย่า
โกหกและตาย!
พี่โกหก และฉันตาย!
แกอยู่ในนั้น นังขยะเปียก ฉันได้กลิ่นแก
กลิ่นแกเหมือนโลอิส เลน
จอห์นนี่มาแล้ว!
ทุกความสำเร็จของแก...
อดทนซิทอัพ
แต่ลึกๆ ลงไป แกยังเป็นไอ้อ้วนขี้แพ้คนเดิม
ที่รู้แก่ใจว่าแกจะตายอย่างโดดเดี่ยว
- นังร่าน - เบฟ!
เบเวอร์ลี่
เบฟวี่
เปิดประตูให้พ่อได้มั้ย
เบเวอร์ลี่ ได้ยินฉันมั้ย
มาหาพ่อสิ
เบฟ อย่าไปฟัง!
เบฟ!
หนูยังเป็นเด็กน้อยของพ่อใช่มั้ย เบฟวี่
เบเวอร์ลี่ ฉันรักเธอ!
เบน!
หนูยังเป็นเด็กน้อยของพ่อใช่มั้ย เบฟวี่
หนูยังเป็นเด็กน้อยของพ่อใช่มั้ย
ไม่ใช่แล้วโว้ย!
อีนาง...
ผมเธอคือเพลิงเหมันต์
เถ้าไฟเดือนมกรา
หัวใจฉัน...
ไม่!
เบน!
"เถ้าไฟเดือนมกรา"
"หัวใจฉันไหม้ครานั้น"
เธอนั่นเอง
พวกเราสมควรตาย
ไม่
นายคือพี่ชายที่ดีที่สุดในโลก
ไม่! เราฆ่าน้องชายตัวเอง!
เขารักนาย
แค่นายไม่อยากเล่นกับเขาในวันฝนตก...
แค่ครั้งเดียว
นั่นไม่ได้เป็นความผิดนาย
และมันไม่เคย...
ไม่เคย...
เป็น
บิล
คิดถึงฉันมั้ย
ฉันรู้แกเป็นอะไร
ฉันถึงไม่กลัวแก
ฉันรู้แกเป็นอะไร
คนบ้า
เฮ้ย ไอ้หน้าเน่า!
แกอยากเล่นเกม "จริงหรือท้า" มั้ย
ความจริงก็คือ
แกเป็นอีหมาสำส่อน!
เออฉันด่าแก
มาสู้กันมา ยิปปี้-ไค-เย-ไอ้แม่...
นี่ฆ่าปีศาจได้
ถ้าเรามีความเชื่อ
บี๊ปบี๊ป ไอ้แม่ไม่รัก!
ให้ตายเถอะ!
ริช
เฮ้ ริช ตื่นสิ
เฮ้
เยี่ยมเลย ฟื้นแล้วเพื่อน!
เฮ้ ริชชี่ ฟังนะ
ฉันเล่นงานมันได้แล้วล่ะ
ฉันคิดว่าฉันฆ่ามันแล้ว
จริงนะ ฉันฆ่ามันได้จริงๆ!
เอ็ดดี้
ริชชี่
ไม่!
เอ็ดดี้
ไม่!
เอ็ดดี้!
เอ็ด
- เอ็ด! เอ็ด! - เอ็ดดี้
เอ็ดดี้ ไม่เอาน่า
ระวัง ระวัง!
ออกมาเล่นกันสิ ขี้แพ้!
เขาบาดเจ็บ เขาเจ็บหนักมาก
เราต้องพาเขาออกไป
เราจะทำได้ยังไงล่ะ ริชชี่
ฉันเกือบฆ่า "มัน" ได้แล้ว
ผีขี้เรื้อน
มือฉันกำรอบคอมัน
และฉันรู้สึกว่ามันกำลังสำลัก
ฉันทำให้มันตัวเล็ก
มันดูอ่อนแรง
พวกโชโคพีวาห์
สิ่งมีชีวิตทุกชนิดต้องอยู่ใต้กฎ ของรูปทรงที่มันสิงสถิต
ทุกคน!
มีทางผ่านออกไป... ทางนี้
อุโมงค์
เพนนีไวส์ต้องทำตัวเล็ก...
เพื่อลอดอุโมงค์ถ้ำ ใช่มั้ย
ถ้าเราเข้าไปในนั้น บังคับให้มันย่อร่างให้เล็กลง
ใช่
ทำให้มันตัวเล็ก เล็กพอที่เราจะฆ่ามันได้
ฉันได้กลิ่นความกลัวของพวกแก
- ไปกันเร็ว ไป - ไปเร็ว!
มันแคบ ระวังด้วย!
ฉันขอพักหน่อย ขอบใจ
เฮ้ย
นี่ ริชชี่
ฉันมีเรื่องต้องบอกนาย
มีอะไรเหรอเพื่อน
ฉันอึ้บแม่แกว่ะ
ขี้แพ้ ออกมา!
ไป ไป!
เสร็จฉันละ!
ไอ้พวกเด็กกระจอกโสโครก
มีแผนสำรองมั้ย เราจะทำไงดี
ก็ตายน่ะสิวะ จะทำไง
ไมค์
การทำให้คนตัวเล็กมีหลายวิธี
ทำให้เขาเชื่อว่าเขาตัวเล็ก
- อะไรนะ - ทำให้เขาเชื่อว่าเขาตัวเล็ก
ฉันเหรอ ตัวเล็ก
ฉันเป็นยอดนักกินของโลก
สำหรับเรา... แกไม่ใช่
แกเป็นแค่ตัวตลก
แกเป็นอีแก่อ่อนแอ
ยอดนักกินของโลก!
แกเป็นเด็กหัวขาด!
ไอ้ตัวปลอม!
แกเป็นของเลียนแบบ
ของเลียนแบบ!
แกเป็นอันธพาลขี้รังแกคน
แกมันก็แค่ตัวตลก!
ยอดนักกินของโลก!
ตัวตลก! ตัวตลกโง่เง่า!
ตัวตลก!
ขี้เรื้อน!
แกเป็นตัวตลก!
แกเป็นตัวตลก
รูปวาด!
- ไอ้ตัวตลก - ฉันเลิกกลัวแกแล้ว
แม่แกก็แค่ผู้หญิงโง่สำส่อน!
แกไอ้ตัวตลก!
ตัวตลก! ตัวตลก!
- ตัวตลก! - ตัวตลก!
ไอ้ตัวตลกบัดซบ!
แกเป็นตัวตลก!
- มีแม่โง่ๆ - ตัวตลก!
ตัวตลกระยำตำบอน!
ฉันเป็นยอดนักกินของโลก!
ตัวตลก!
- ตัวตลก - แกเป็นแค่ตัวตลก!
ตัวตลก!
ฉันเป็นยอดนักกินของโลก!
ตัวตลก
ไม่มีใครกลัวแกเลย
ไม่มีใครกลัวแกเว้ย
- ตัวตลก ตัวตลก - ตัวตลก
ตัวตลก ตัวตลก ตัวตลก
ตัวตลก
กับหัวใจที่เต้นด้วยความกลัว
ดูแกสิ
พวกแกทุกคนโตแล้ว
เอ็ดดี้ เอ็ดดี้
เอ็ดดี้ เราฆ่าเพนนีไวส์ได้แล้ว
เอ็ดดี้
ริชชี่
เขาตายแล้ว
เขายังไหว เขาแค่บาดเจ็บ เราต้องพาเขาออกไป
เขาบาดเจ็บ เบน
บิล เขาโอเคนะ เราต้องพาเขาออกไป
เบฟ
ริชชี่
อะไร
เขาตายแล้วนะ
เราต้องไปแล้ว มาเถอะริชชี่
เราต้องไปแล้ว
มาเถอะเพื่อน เร็วเข้า
ตัดใจเถอะเพื่อน ปล่อยเอ็ดดี้ไป
ได้แล้ว
เรายังช่วยเขาได้ เราช่วยเขาได้
ไป ไป ลุกขึ้น
ทุกคน เรายังช่วยเขาได้
ไม่! เอ็ดดี้!
เร็วเข้า รีบหนี!
เร็วสิ รีบหนี!
เร็ว เร็ว!
- เร็ว! เร็ว! - วิ่ง!
วิ่ง!
- เอ็ดดี้! - อย่าเข้าไป อย่า!
เอ็ดดี้!
เราต้องเข้าไปช่วยเขา!
เขายังอยู่ในนั้น
เอ็ดดี้!
(ห้ามกระโดดน้ำ ทุกเวลา)
รู้อะไรมั้ย
เอ็ดดี้จะต้องเกลียดมาก
อะไร ที่เราล้างตัวในน้ำสกปรกน่ะเหรอ
ใช่
เขาจะโวยวายว่าติดเชื้อสเตรปโตคอกคัส
ใช่
แล้วก็ทำให้เราฮากัน
ใช่เลย
เขาจะคอยดูต้นทางให้เรา
เหมือนที่ทำมาตลอด
ไม่ใช่เหรอ ริชชี่
นี่
ขอบใจ
ฉันไม่มีแว่นใส่...
ฉันไม่รู้ว่าพวกนายเป็นใคร แต่ก็ขอบใจ
แว่นฉันตกน้ำหาไม่เจอ
พูดจริงเหรอเนี่ย
- แว่นตา - ไปทางนั้น
ตกอยู่แถวๆ นี้แหละ
- ฉันไม่เห็น - อ๋อ ฉันเห็น อยู่ตรงนั้น
ไหน
ดูสิ ตรง...
ก้มลงไป...
มีใครเจอรึยัง
นี่ทุกคน
ดูสิ
ไม่มีสิ่งใดคงอยู่ตลอดกาล
(แดร์รี่ กำลังโทรหาคุณ)
ฉันกลับบ้านสภาพนี้ไม่ได้
แม่ฆ่าฉันตายแน่
แกออกมาตะลอน 24 ชั่วโมงแล้วนะ
แม่แกเอาไปลงประกาศหาเด็กหายแล้วล่ะ
แล้วอ้วกนั่นก็เหม็นกว่ารองเท้าแตะแม่แก
หุบปากนะ ริชชี่
ข้อแรก รองเท้าแตะแม่ฉัน กลิ่นหอมเหมือนถุงบุหงา ไอ้โง่
ไม่จริงอ่ะ
จริงสิ แล้วแกรู้ได้ไงว่า รองเท้าแม่ฉันกลิ่นยังไง
ช่วยรักษาความเงียบ จนกว่าเราจะถึงบ้านได้มั้ย
"ถุงบุหงา" เป็นภาษาฝรั่งเศส แปลว่า "หม้อของเน่า"
ฉันนึกว่ามีอะไรเน่าอยู่ในนั้น
(ไนท์แมร์ ออน เอล์ม สตรีท ภาคห้า)
(คนเหล่านี้คือเพื่อนเขา แม่เขาคิดผิด)
(และไม่ใช่เพื่อนที่แย่)
(เขาคิดว่ามันอาจจะไม่มี เพื่อนที่ดีหรือเพื่อนที่แย่)
(ไมค์ แฮนลอน)
- ไมค์ - ไง
ฉันแค่โทรมาถามดู
อยากรู้ว่านายเขียนตอนจบหนังสือเป็นรึยัง
ฉันเพิ่งเขียนจบบทที่หนึ่งเอง
และฉันคิดว่าคราวนี้ฉันรู้แล้วว่าจะไปทางไหน
ดี
- ฉันถามนายเรื่องนึงได้มั้ย - ได้
ทำไมนายถึงคิดว่าเราจะไม่ลืม
แบบครั้งที่แล้ว
อาจจะเพราะ "มัน" ตายแล้ว
หรืออาจเป็นเพราะเราอยากจำมากกว่าอยากลืม
ฉันชอบอย่างหลัง
ตัดสินใจรึยังว่าจะเอายังไง
ออกจากแดร์รี่มั้ย
เพื่อน ฉันอยู่ในคุกนี้มา 27 ปีแล้ว
เพื่อเห็นสิ่งที่มันอยากให้ฉันเห็น
(ชาวบ้านตายสอง เหตุไฟลัดวงจร ลูกรอด)
ฉันคิดว่าถึงเวลาที่จะไปมองดูท้องฟ้า
ลุยไปเลย ไมกี้
อ้อ นายได้จดหมายรึยัง
จดหมายอะไร
เห็นเมื่อไหร่ก็รู้เอง
เดี๋ยวนะ ฉันก็ได้จดหมาย
เราทุกคนได้
(บิล เดนโบรห์)
แพทริเซีย ยูริส
ก็...
ลองเปิดอ่าน
โอเค
และโทรหาฉัน ได้ทุกเมื่อ
ฉันจะโทร
และ บิล...
ฉันรักนายนะเพื่อน
ฉันก็รักนาย
เอาละ แล้วเจอกันนะ
(ประวัติเมืองแดร์รี่เก่า)
(คนหาย)
ถึงแก๊งขี้แพ้...
ฉันรู้ว่ามันดูเหมือนอะไร...
แต่นี่ไม่ใช่จดหมายลาตาย
นายอาจสงสัยว่าทำไมฉันทำลงไปอย่างนั้น
มันเป็นเพราะฉันรู้ว่าฉันกลัวเกินกว่าจะกลับไป
และถ้าเราไม่ได้อยู่ด้วยกัน...
ถ้าเราทุกคนที่ยังอยู่ไม่รวมตัวกัน...
ฉันรู้ว่าทุกคนจะตาย
ฉะนั้นฉันจึงตัดสินใจทำสิ่งที่สมเหตุผล
ฉันปลดตัวเองออกจากกระดาน
มันได้ผลมั้ย
ถ้านายอ่านอยู่ นายก็รู้คำตอบแล้ว
ฉันใช้ชีวิตอยู่กับความกลัว
กลัวว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป
กลัวสิ่งที่ฉันทิ้งไว้ข้างหลัง
อย่า
จงเป็นคนที่นายอยากจะเป็น
จงภูมิใจ
หลับสบายมั้ย
ใช่
ฉันฝันดีมากด้วย
และถ้านายพบใครบางคนที่ควรจะยึดเอาไว้
อย่าปล่อยมือจากคนๆ นั้น
ก้าวไปตามเส้นทางของนาย
ไม่ว่ามันจะพานายไปไหน
คิดซะว่าจดหมายฉบับนี้คือคำสัญญา
คำสัญญาที่ฉันขอให้นายรับปาก
ต่อฉัน
ต่อกันและกัน
คำสาบาน
ข้อดีของการเป็นขี้แพ้...
ก็คือนายไม่มีอะไรจะเสีย
ฉะนั้น...
จงเป็นตัวเอง
จงกล้าหาญ
จงยืนหยัด
จงเชื่อมั่น
และอย่าลืมเป็นอันขาด
เราเป็นขี้แพ้
และเราจะเป็นตลอดไป
(ด้วยความรักและรำลึกถึง วอร์เรน แอปเปิลบี ที่รักของเรา)
อิท โผล่จากนรก 2
คำบรรยายโดย วราพร ธรรมสุนทรชัย